III SA/Wa 678/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia A. S. – dalej jako "Skarżący", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając wniosek Skarżący wskazał, iż stanowisko organów jest całkowicie sprzeczne ze słusznym interesem strony, gdyż nie może pokładać zaufania w rzetelność organów, które na skutek swoich niedopatrzeń nie doręczyły mu decyzji mogącej spowodować jego obciążania finansowe a następnie odmówiły zbadania zarzutów co do nieprawidłowości doręczenia twierdząc - wbrew przepisom ustawy - że nie są do badania tych kwestii uprawnione. Zdaniem Skarżącego z uwagi na jego sytuację procesową uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd, ponieważ w przeciwnym wypadku działania podejmowana przez organ egzekucyjny mogą doprowadzić do obciążenia Skarżącego trudnymi do przewidzenia i oszacowania konsekwencjami zajęcia jego aktywów, co niewątpliwie w sposób uciążliwy odbije się na sytuacji finansowej Skarżącego i jego najbliższych oraz skutecznie utrudni funkcjonowanie Skarżącego w życiu codziennym. W ocenie Skarżącego jeśli nawet ostatecznie Sąd podzieliłby stanowisko skarżącego, to w istocie - przy braku wstrzymania wykonania postanowienia wierzyciela - będzie już za późno aby nawet korzystny dla niego wyrok odniósł jakikolwiek wpływ na postępowanie egzekucyjne. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia pozwoliłoby uniknąć opisanych powyżej trudności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny bądź doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, str. 295 oraz postanowienia WSA w Lublinie z dnia 5 października 2010r., II SA/Lu 724/10 oraz z dnia 13 września 2010r., II SA/Lu 494/10). W przedmiotowej sprawie postanowienie, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. W szczególności zaś nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny bada wyłącznie to, czy zaskarżone orzeczenie zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Do wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub niektórych czynności egzekucyjnych w razie wniesienia przez zobowiązanego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego uprawniony jest organ egzekucyjny w myśl art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j Dz.U. z 2012r., poz. 1015 ze zm.). Z tych względów, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącego, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.