III SA/Wa 688/17

Dnia 26 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, , po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za listopad 2011 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji F. sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za listopad 2011r. Następnie w piśmie z dnia [...] maja 2017 r. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek Skarżąca wskazała, że brak wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia dla niej znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Wedle Skarżącej, dla oceny jej aktualnej sytuacji finansowej istotne znaczenie ma charakter prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, której przedmiotem jest prawie w całości urządzanie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach w salonach gier. Z tego względu decydujące znaczenie dla sytuacji finansowej Skarżącej miało wygaśnięcie w latach 2014-2016 uzyskanych wcześniej zezwoleń na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych. Z uwagi na wygaśnięcie w maju 2016 roku ostatniego takiego zezwolenia Skarżąca obecnie nie prowadzi jakiejkolwiek działalności regulowanej ustawą z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych i z tego też względu nie uzyskuje bieżących przychodów z tego tytułu. Skarżąca uzyskuje obecnie jedynie niewielkie przychody z wynajmu posiadanej przez siebie nieruchomości. W 2016 roku Skarżąca poniosła z prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej stratę w kwocie 2.675.765,90 zł, natomiast wysokość straty za pierwsze trzy miesiące 2017 roku wyniosła już 1.134.767,25 zł. Skarżąca wskazała też, że w związku z aktualnie obowiązującymi uregulowaniami w zakresie gier na automatach, uniemożliwiającymi prowadzenie tego typu działalności przez takie podmioty jak Skarżąca, należy zakładać tendencję do dalszego i stałego pogarszania się jej sytuacji finansowej. Skarżąca zwróciła również uwagę, że złożyła do tut. Sądu skargi w 22 tożsamych sprawach, zaś łączna kwota polegająca egzekucji w tych sprawach, stanowiąca różnicę między podatkiem od gier zadeklarowanym pierwotnie przez Skarżącą a kwotą wskazaną w decyzjach wymiarowych określających wysokość zobowiązania podatkowego, wynosi 3.530.000 zł. W tej sytuacji wyegzekwowanie powyższej kwoty doprowadzi do utraty płynności finansowej i upadłości Skarżącej, z którą będzie wiązać się dla niej nieodwracalna szkoda. Poza tym Skarżąca wskazała również na inne sprawy sądowe, w których dochodzi ona swoich racji w związku z nałożeniem na nią przez organy celne kar pieniężnych za prowadzenie gier bez zezwolenia. Z informacji przekazanych przez Skarżącą wynika, że łączna kwota tychże kar pieniężnych wynosi 12.061.217 zł. Skarżąca, na potwierdzenie swoich twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, załączyła do przedmiotowego wniosku kopie następujących dokumentów: oświadczenia członków zarządu z dnia [...] maja 2017 r. o nieprowadzeniu przez Skarżącą działalności gospodarczej z powodu wygaśnięcia wszystkich posiadanych zezwoleń na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, rachunku zysków i strat sporządzonego na dzień [...] marca 2017 r., tytułów wykonawczych wystawionych przeciwko Skarżącej, zawiadomień o zajęciu wierzytelności pieniężnej oraz decyzji organów podatkowych o udzieleniu Skarżącej zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe oznacza, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia bowiem, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął pod uwagę wskazywaną przez Skarżącą wysokość podlegającego wpłacie zobowiązania podatkowego we wszystkich sprawach zainicjowanych wniesionymi przez nią skargami, oraz wskazywane przez Skarżącą zagrożenie utraty płynności finansowej, które wpłynie na możliwość dalszego prowadzenia jej działalności gospodarczej, a w konsekwencji może prowadzić do upadłości i likwidacji Skarżącej. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podzielił pogląd Skarżącej, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić jej poważną szkodę. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.