III SA/Wa 69/22

Warszawa, dnia 28 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Baran po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę. M.B. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem z 11 stycznia 2022 r. strona została wezwana m.in. do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. W odpowiedzi na wezwanie pismem z 14 lutego 2022 r. Skarżący wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 38.759 złotych. Po podaniu przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia określono w sprawie wpis od skargi na kwotę 1163 zł stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), przy uwzględnieniu przedmiotu zaskarżenia w kwocie 38.759 zł. Zarządzeniem z 17 lutego 2022 r. Strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1163 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 1 marca 2022 r. Strona w żaden sposób nie odpowiedziała na ww. wezwanie. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na dzień 13 kwietnia 2022 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.:Dz. U. z 2022r., poz. 329 ) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącemu, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 2 marca 2022 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 8 marca 2022 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 13 kwietnia 2022 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.