III SA/Wa 691/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 691/12, poprzez zastąpienie na stronie 1 uzasadnienia w wersie 3 od góry omyłkowo wskazanej daty: "15 lipca 2012 r." datą prawidłową: "15 lipca 2011 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekał w dniu 14 listopada 2012 r. w sprawie ze skargi "A." S.A. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca") na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Pismem z dnia 15 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się o sprostowanie oczywistej omyłki w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 691/12 poprzez zmianę daty złożenia wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego twierdząc, iż ww. wniosek został złożony w dniu 14 lipca 2011 r. Pełnomocnik Skarżącej w załączeniu do pisma przedłożył potwierdzone za zgodność z oryginałem potwierdzenie nadania powyższego pisma z dnia 15 stycznia 2013 r., błędnie twierdząc, iż jest to "zwrotne potwierdzenie odbioru potwierdzające wniesienie przez Skarżącą Skargi do WSA". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 159 p.p.s.a sprostowanie może też nastąpić na wniosek strony. Jakkolwiek ww. przepis regulujący instytucję sprostowania wyroku nie mówi tego wprost, to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (tak też B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz str. 359, Zakamycze 2005 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 marca 2006 r. sygn. akt I OZ 280/06 niepubl.). W powołanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Przy orzekaniu o sprostowaniu wyroku (uzasadnienia) należy mieć również na uwadze, że o jego dopuszczalności decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz str. 359, Zakamycze 2006). Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 691/12, na skutek oczywistej omyłki powstałej w trakcie sporządzania uzasadnienia, na stronie nr 1 błędnie wpisano datę złożenia wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, jako "15 lipca 2012 r.", podczas gdy z daty stempla pocztowego wynika, iż nastąpiło to w dniu 15 lipca 2011 r., a nie jak błędnie twierdzi pełnomocnik Skarżącej w dniu 14 lipca 2011 r. Tym samym należy stwierdzić, że w uzasadnieniu wyroku wystąpiła oczywista omyłka, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie. W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.