III SA/Wa 694/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz – Szyjko, , , po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Agencji [...] z siedzibą w L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] nr [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną; 2) zwrócić Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2008r., sygn. akt III SA/Wa 694/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi Agencji [...] z siedzibą w L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008r. nr[...], nr [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług. Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w W., będący radcą prawnym, wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną, uiszczając wpis sądowy w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Powodem odrzucenie skargi kasacyjnej jest nieuiszczenie opłaty stałej w prawidłowej wysokości. Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Przepis ten ma zastosowanie m.in. do skargi kasacyjnej, od której uiszcza się wpis stały. Kwestię wpisów sądowych, w tym wpisu od skargi kasacyjnej reguluje rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie"). Zgodnie z jego § 3 wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Połowę wpisu, o której mowa w tym przepisie, oblicza się od kwot wymienionych w § 1 i § 2 tego rozporządzenia. W tym miejscu należy zauważyć, że pobrane w niniejszej sprawie wpisy od skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008r. mają charakter wpisów stałych. Określone bowiem zostały na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 powołanego wyżej rozporządzenia, który stanowi, że wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Oznacza to, że wpis od skargi kasacyjnej w jednej sprawie wynosiłby 250 zł. W tym miejscu należy odwołać się do poglądu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Sąd I instancji aprobuje. Otóż w postanowieniu z 16 maja 2007r., sygn. akt II FZ 183/07 Naczelny Sądy Administracyjny stwierdził, że zakres sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym wyznacza zaskarżony akt prawny – w tym przypadku decyzja rozumiana jako oparte na przepisach prawa administracyjnego władcze, jednostronne oświadczenie woli organu administracji publicznej, określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie. Na sprawę w znaczeniu procesowym rzutuje zatem, zdaniem NSA, jej materialnoprawny charakter. O takim ujęciu sprawy świadczy chociażby art. 3 p.p.s.a., określający właściwość rzeczową sądów administracyjnych, a więc wskazujący na przedmiot skargi i zarazem wyznaczający granice sprawy. W § 2 pkt 1 przepis ten wymienia decyzje administracyjne jako akty podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Potwierdzeniem prezentowanego stanowiska jest również, w ocenie NSA, art. 134 § 1 p.p.s.a. zgodnie, z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. NSA zauważył ponadto, iż z powołanymi unormowaniami koresponduje także regulacja zawarta w rozporządzeniu Rady Ministrów, która operuje pojęciem "zaskarżonego aktu", wskazując go jako podstawę żądania uiszczenia opłaty sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził ponadto, iż zastosowanie przez sąd pierwszej instancji art. 111 § 1 p.p.s.a. (w niniejszej sprawie art. 111 § 2 p.p.s.a. - przyp. Sądu) przewidującego możliwość połączenia kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, nie oznacza, że takie połączenie utworzyło z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie to podyktowane jest względami technicznymi oraz ekonomią procesową i nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności. Łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (zob. też B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze 2005, str. 264). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2008r. Sąd rozstrzygnął trzy odrębne sprawy sądowoadministracyjne. Tym samym skargę kasacyjną, o której mowa na wstępie wniesiono w istocie w trzech sprawach - mimo że zaskarżono tylko jeden wyrok. W tej sytuacji wpis od skargi kasacyjnej powinien odpowiadać w swej wysokości kwocie wpisu stałego od środka odwoławczego wniesionego w trzech sprawach. Zastosowanie w niniejszej sprawie art. 111 § 2 p.p.s.a., nie ma bowiem, jak wywiedziono wyżej, wpływu na wysokość wpisu, który powinien być obliczony od każdej sprawy odrębnie (por. powołane wyżej postanowienie NSA i przywołane w nim orzecznictwo). Jako że stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł, a zgodnie z jego § 3 wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł, to pełnomocnik organu powinien był od skargi kasacyjnej uiścić kwotę 750 zł (3x250zł). Skoro zaś uiścił on opłatę stałą w wysokości 100 zł skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Uiszczenie bowiem przez pełnomocnika będącego radcą prawnym stałej opłaty w części, w wysokości niższej od kwoty opłaty stałej określonej rozporządzeniem stanowi uchybienie wymogom zawartym w art. 221 p.p.s.a. i nie znosi przyjętego w tym przepisie skutku prawnego w postaci odrzucenia środka zaskarżenia. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 221 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu w kwocie 100 zł orzeczono z urzędu zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.