III SA/Wa 694/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. H. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 15 września 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 694/10 sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2000 r. postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 15 września 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 694/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. oddalił skargę Z. S. - zwanego dalej "Skarżącym" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2000 r. Skarżący na urzędowym formularzu PPF złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Na mocy powyższego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w dniu 16 grudnia 2010 r. wyznaczyła Skarżącemu pełnomocnika z urzędu. W dniu 13 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2010 r. wraz ze skargą kasacyjną od ww. wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu 5 stycznia 2011 r. otrzymał listownie informację z Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącego. Wskazał, że dopiero w dniu 7 stycznia 2011 r. miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy w Sądzie, gdyż dzień 6 stycznia 2011 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy. Zdaniem pełnomocnika sporządzenie oraz złożenie skargi kasacyjnej wcześniej niż 13 stycznia 2011 r. było niemożliwe. Strona dla sporządzenia skargi kasacyjnej jest zobowiązana skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze uznał, iż uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nie było zawinione przez Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej - P.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Aby jednak Sąd mógł rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu, musi on zostać złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 P.p.s.a). Z punktu widzenia powołanych regulacji, należy również uwzględnić specyfikę postępowania sądowoadministracyjnego związanego z ustanowieniem dla strony pełnomocnika z urzędu, po wydaniu przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Zauważyć w tym miejscu trzeba, że jakkolwiek ustanowienie pełnomocnika z urzędu po wydaniu orzeczenia w sprawie, nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, to fakt ten może być jedną z podstaw wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka odwoławczego. Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nie oznacza bowiem możliwości podjęcia natychmiastowego działania w imieniu strony. Dlatego przy ocenie, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, istotne jest ustalenie, jak słusznie zauważył pełnomocnik skarżącego, kiedy pełnomocnik miał realną możliwość jego sporządzenia. Możliwość ta wyznacza bowiem czas ustania przyczyny uchybienia terminowi. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 P.p.s.a dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 125/09, Lex nr 564223, podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 17 lutego 2009 r., III CZP 117/08). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku stwierdzić należy, że rzeczywista możliwość sporządzenia przedmiotowego wniosku i skargi kasacyjnej, powstała, zdaniem Sądu, w dniu zapoznania się przez pełnomocnika z aktami sprawy, co nastąpiło w dniu 7 stycznia 2011 r. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 13 stycznia 2011 r. oznacza, że siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. został zachowany. Pełnomocnik dopełnił również czynności, której terminowi strona uchybiła. Co do kwestii braku winy - jako przesłanki zasadności przedmiotowego wniosku – przyjąć należy, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, albowiem pozostawał on w usprawiedliwionym oczekiwaniu na wyznaczenie w sprawie pełnomocnika z urzędu. Z kolei wyznaczony pełnomocnik podjął czynności procesowe skutecznie i bez zbędnej zwłoki. Reasumując, złożony przez pełnomocnika wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie wyroku z dnia 15 września 2010 r., podlegał uwzględnieniu, o czym tutejszy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.