III SA/Wa 698/15

Dnia 21 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.R. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 10 lipca 2015 r w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji postanawia: przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu. W. R. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z 10 lipca 2015 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia sprzeciwu oraz braku związanych z ze złożeniem środka zaskarżenia kosztów. Korespondencję zawierającą powyższe zarządzenie wysłano na adres Skarżącego wskazany w skardze. Przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną Skarżącemu 31 lipca 2015 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.". Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy. Przesyłkę zawierającą ww. postanowienie doręczono Skarżącemu 21 września 2015 r. Pismem z 25 września 2015 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od powyższego zarządzenia. Jednocześnie złożył sprzeciw, do którego załączył wypełniony formularz PPF. Wskazał, że z uwagi na tymczasowe aresztowanie w okresie od [...] marca 2015 r. do [...] lipca 2015 r. nie mógł odbierać korespondencji pod adresem domowym. W załączeniu przedłożył kserokopię świadectwa zwolnienia z Zakładu Karnego w S. . Podał, że o wydaniu zarządzenia z dnia 10 lipca 2015 r. dowiedział się z treści postanowienia Sądu doręczonego mu 21 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Termin do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 10 lipca 2015 r. należało przywrócić. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że nie odbierał korespondencji bez własnej winy, bowiem przebywał w Zakładzie Karnym w S. w związku z tymczasowym aresztowaniem. O stanie sprawy dowiedział się dopiero w dniu 21 września 2015 r. W pierwszej kolejności należy odnotować, odnosząc się do siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia, że z wyjaśnień Skarżącego wynika, iż przyczyna ta ustała 21 września 2015 r. bowiem w tym dniu Skarżący dowiedział się o wydaniu zarządzenia z 10 lipca 2015 r. Wniosek o przywrócenie terminu Skarżący złożył w dniu 25 września 2015 r. (data nadania w placówce pocztowej). A zatem wniosek o przywrócenie terminu wraz z dokonaniem czynności, której uchybiono, został złożony w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Przechodząc do oceny przesłanki braku winy, stwierdzić trzeba, że Skarżący uchybił terminowi do wniesienia sprzeciwu bez swojej winy. W uznaniu Sądu Skarżący wykazał, iż tymczasowe aresztowanie w okresie od [...] marca do [...] lipca 2015 r. i będący jego konsekwencją fakt, iż wiedzę o wydanym zarządzaniu powziął dopiero 21 września 2015 r., stanowiły przeszkodę tego rodzaju, że wykluczały możliwość złożenia sprzeciwu w wymaganym terminie. Skarżący udokumentował pobyt w zakładzie karnym świadectwem zwolnienia. Sąd zważył również, że Skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył sprzeciw od zarządzenia z 10 lipca 2015 r., przez co dopełnił czynności, dla której ustanowiony był termin. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.