III SA/Wa 701/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta OIechniewicz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za grudzień 2012 r. postanawia: przywrócić stronie skarżącej termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...]. F. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika, adw. K. B., wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] listopada 2016 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za grudzień 2012 r. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku pełnomocnik Skarżącej wskazał, że w przewidzianym ustawą 30-dniowym terminie przygotował skargę na powyższą decyzję, po czym w ostatnim dniu tego terminu polecił pracownikowi prowadzonej przez siebie kancelarii prawnej – aplikantce adwokackiej P. S. przygotowanie tejże skargi do wysyłki, przez skompletowanie wszystkich wymaganych załączników oraz nadanie jej w Urzędzie Pocztowym W. [...], z którym jego kancelaria prawna ma zawartą umowę w zakresie świadczenia usług pocztowych. Jednakże w godzinach wieczornych, podczas przygotowywania korespondencji do wysyłki, stan zdrowia wspomnianej aplikantki adwokackiej uległ nagłemu pogorszeniu w wyniku zasłabnięcia spowodowanego dusznościami, bólem w klatce piersiowej oraz zawrotami głowy. Przy tym z uwagi na trawiący okres urlopowy oraz późną godzinę, w momencie zbliżającego się omdlenia wskazana pracownica była jedyną osobą pozostającą w kancelarii, w związku z czym nikt nie mógł udzielić jej pomocy, jak również wyręczyć w wysłaniu powierzonej korespondencji. Pełnomocnik Skarżącej odnotował również w tym miejscu, że nie był to jedyny przypadek nagłego pogorszenia się stanu zdrowia tejże pracownicy jego kancelarii. Poprzednie tego rodzaju zasłabnięcie z podobnymi objawami wymagało interwencji pogotowania ratunkowego i podania leków mających na celu spowolnienie akcji serca. W opisanej sytuacji pracownica P. S. zadzwoniła niezwłocznie do swojego narzeczonego – M. L., który przybył do kancelarii, a także do pełnomocnika Skarżącej, informując o zaistniałej sytuacji i spowodowanym tym brakiem możliwości dokończenia przygotowywania korespondencji do wysyłki. Następnie pracownica pod opieką narzeczonego udała się do placówki świadczącej nocną i świąteczną pomoc medyczną, gdzie wykonano niezbędne badania (w tym EKG) oraz podano jej lekarstwa uspokajające, po czym udała się do domu z zaleceniem wypoczynku i dalszej diagnostyki. Z relacji pełnomocnika Skarżącej wynika również, że przybył on następnie do swojej kancelarii, celem dokończenia przygotowania korespondencji do wysyłki. Pełnomocnik zaznaczył również, że korespondencja ze skargami miała być przygotowana do 21 analogicznych spraw, w związku z czym było to dość czasochłonne. Po przygotowaniu korespondencji do wysyłki pełnomocnik udał się do Urzędu Pocztowego W. [...] znajdującego się przy ul. [...], który według informacji znalezionych na stronie internetowej Poczty Polskiej S.A. 5 stycznia 2017 r. miał być czynny do godz. 24.00. Jednakże po przybyciu na miejsce około godziny 22.45 okazało się, że w tym dniu urząd pocztowy był już zamknięty z uwagi na skrócenie godzin pracy do godz. 22.00, o czym informowała wywieszka umieszczona na drzwiach. W tej sytuacji pełnomocnik sprawdził jeszcze w internecie, w jakiej najbliżej miejscowości znajduje się punkt całodobowej obsługi pocztowej, jednakże okazało się, że znajdują się one w L. oraz P., co nakazywało uznać, że brak jest możliwości dotarcia do tych miejscowości tego samego dnia jeszcze przed północą, celem nadania tych przesyłek pocztowych. Biorąc powyższe pod uwagę, pełnomocnik Skarżącej wskazał, że w zaistniałej sytuacji nie można przypisać mu winy w uchybieniu terminowi do nadania przesyłki pocztowej zawierającej skargę. Nastąpiła bowiem kumulacja dwóch niezależnych od niego zdarzeń, tj. nagłego zasłabnięcia pracownicy jego kancelarii, która z tego względu nie mogła dokończyć przygotowywania i wysyłki korespondencji, oraz skrócenia w tym dniu godzin pracy Urzędu Pocztowego, w którym według normalnego stanu rzeczy mógł się spodziewać, że nada tam te przesyłki pocztowe jeszcze przed północą. Natomiast zarówno wspomniana pracownica kancelarii, jak i pełnomocnik dochowali wymaganej w takiej sytuacji staranności, gdyż pracownica wobec nagłego pogorszenia stanu swojego zdrowia i spowodowanego tym braku możliwości dokończenia zleconego jej zadania zawiadomiła o tym niezwłocznie pełnomocnika Skarżącej, który dokończył przygotowania korespondencji. Pełnomocnik zaznaczył również, że zwrócił się do Urzędu Pocztowego W. [...] o informację na temat godzin pracy 5 stycznia 2017 r. Ponadto dla potwierdzenia okoliczności powołanych w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik Skarżącej załączył do tego wniosku m.in.: oświadczenia pracownicy kancelarii P. S. i M. L., kartę informacyjną z Pogotowia Ratunkowego we W. oraz fotografię informacji wywieszonej na drzwiach Urzędu Pocztowego W. [...] o godzinach pracy tego urzędu w okresie od 24 grudnia 2016 r. do 6 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Skarżąca, działając za pośrednictwem swojego pełnomocnika, uchybiła terminowi do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za grudzień 2012 r. Decyzja ta została bowiem prawidłowo doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 6 grudnia 2016 r. Natomiast zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem termin ten w przedmiotowej sprawie upłynął 5 stycznia 2017 r. Skarga została natomiast wniesiona przez pełnomocnika Skarżącej w dniu 12 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Termin do wniesienia skargi jest terminem procesowym, gdyż określa on termin do dokonania czynności procesowej – wniesienia skargi. Gdy czynność procesowa nie została przez stronę dokonana w terminie, wówczas zachodzi uchybienie terminu, które powoduje jej bezskuteczność prawną. W ocenie Sądu przedstawione przez pełnomocnika Skarżącej okoliczności, których zaistnienie pełnomocnik uprawdopodobnił dokumentami załączonymi do jego wniosku o przywrócenie terminu, wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi na ww. decyzję. W tej zaś sytuacji przywrócenie stronie skarżącej terminu do wniesienia skargi jest więc uzasadnione. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.