III SA/Wa 703/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi S. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego H. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 292,80zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote 80/100), w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote 80/100) Postanowieniem z 8 kwietnia 2008 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącemu S. H. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Pismem z 25 kwietnia 2008 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała radcę prawnego H. W., iż wyznaczyła ją pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącego. Działając na mocy udzielonego pełnomocnictwa H. W. udzieliła dalszego pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego radcy prawnemu S. W.. Na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2008 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne, który to wniosek podtrzymał w piśmie z tej samej daty. Oświadczył jednocześnie że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem z dnia 28 września 2002 r. W § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia przewiduje się, że stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, a do takiej właśnie należy niniejsza sprawa, wynoszą 240 zł. Zaznaczyć jednocześnie należy, że w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.