III SA/Wa 705/15

Dnia 4 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak - Osetek, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz T. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. T. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwana "Spółką" lub "Skarżącą") działając przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 18 lutego 2015 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2015 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany pismem z dnia 8 kwietnia 2015 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanych braków w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2015 r., pismem z dnia 8 kwietnia 2015 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Pełnomocnik Skarżącej pomimo odebrania w dniu 14 kwietnia 2015 r. skierowanej do niego korespondencji (k. 13 akt sądowych), w ogóle nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Natomiast przy piśmie z dnia 21 kwietnia 2015 r. podpisanym za Spółkę przez osobę, która nie wskazała swojego imienia i nazwiska nadesłano potwierdzenie dokonania wpisu od skargi w kwocie 100 zł, informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorstw oraz dokument pełnomocnictwa, na podstawie którego nie sposób ustalić przez kogo został podpisany. Nie zawiera bowiem w treści nawet imienia i nazwiska osoby je sporządzającej, a w miejscu gdzie zwyczajowo mocodawcy składają podpis znajduje się zapis, przypominający raczej parafę lub luźno zapisane odręcznie litery. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 3 ww. ustawy sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Niewykazanie przy składaniu skargi pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej oraz dokumentu wskazującego na umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentacji strony skarżącej stanowią braki formalne skargi, które mogą być uzupełnione w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Sąd umożliwił uzupełnienie braków formalnych skargi, wskazując pełnomocnikowi Skarżącej właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na ich uzupełnienie (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorach niezastosowania się do ww. wezwań, tj. odrzuceniu skargi. W zaistniałej sytuacji, należy stwierdzić, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu przesłane zostało przez nieznaną z imienia i nazwiska osobę pismo zatytułowane "pełnomocnictwo", jednakże niezawierające podpisu, który pozwalałby na zidentyfikowanie osoby je wnoszącej. To samo dotyczy pisma przewodniego, do którego załączono wymagane w sprawie dokumenty, w którego treści również nie ujawniono chociażby imienia i nazwiska osoby je wnoszącej. Zawiera ono tak jak i pismo zatytułowane "pełnomocnictwo" luźny, odręczny zapis jednej bądź dwóch liter. Powyższe pozbawia możliwości spersonalizowania osoby, a tym samym oceny prawidłowości umocowania jej do działania w imieniu skarżącej Spółki. W związku z tym nie wiadomo czy pismo wraz z żądanymi przez Sąd dokumentami sporządziła i przesłała osoba upoważniona do reprezentowania Skarżącej. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi zostało sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, tak, aby u strony, do której zostało skierowane, nie powstała jakakolwiek wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 1998 r., sygn. akt III CKN 871/98, LEX nr 50714). W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 14 kwietnia 2015 r., a zatem wyznaczony w wezwaniu termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął w dniu 21 kwietnia 2015 r. Pełnomocnik Skarżącej w wyznaczonym przez Sąd terminie, jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie osoby je udzielającej do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielenia. Natomiast pismo z 21 kwietnia 2015 r. przesłane pod firmą Skarżącej, jak już Sąd wyjaśnił wyżej, również nie czyni zadość wezwaniu Sądu. Jego treść nie pozwala na ustalenie od jakiego podmiotu pochodzi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.