III SA/Wa 709/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. GmbH z siedzibą w Niemczech o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi G. GmbH z siedzibą w Niemczech na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Pełnomocnik G. GmbH z siedzibą w Niemczech (zwana dalej: "Skarżącą") pismem z dnia 23 stycznia 2014 r. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2014 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres pełnomocnika do doręczeń ustanowionego przez Skarżącą. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 4 listopada 2014 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 13 listopada 2014 r. Z uwagi na to, że przesyłka nie została odebrała, zwrócono ją Sądowi. Przesyłka uznana została za doręczoną z dniem 18 listopada 2014 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwana dalej: "P.p.s.a"). W odpowiedzi na pismo pełnomocnika do doręczeń strony skarżącej z dnia 22 stycznia 2015 r. Sąd doręczył w dniu 6 lutego 2015 r. (k. 42 akt sądowych) ww. pełnomocnikowi do wiadomości przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Pełnomocnik Skarżącej wnioskiem z dnia 9 lutego 2015 r. (data prezentaty Sądu 12 lutego 2015 r.) zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jednocześnie uiszczając należny wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącej wskazał, że ustanowiony przez Skarżącą pełnomocnik do doręczeń był nieobecny pod wskazanym adresem w listopadzie 2014 r., jednakże nie został poinformowany żadnym awizem o istnieniu przesyłki. Z własnej inicjatywy zwrócił się do Sądu o przesłanie zwróconej korespondencji po tym, jak przypadkowo dowiedział się od sąsiadów o istnieniu przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 P.p.s.a. brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. W ocenie Sądu wniosek Skarżącej spełnia tylko dwie z powyżej wymienionych przesłanek, warunkujących przywrócenie uchybionego terminu. Mianowicie Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem ustawowego terminu, czyli w terminie 7 dni od momentu otrzymania do wiadomości przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, z którego powzięła wiadomość o uchybieniu terminowi do dokonania określonych czynności procesowych. Ponadto składając wniosek dopełniła czynności, dla których określony był przedmiotowy termin, czyli uiściła należny od skargi wpis sądowy. Skarżąca nie uprawdopodobniła natomiast braku jej winy w uchybieniu terminu. Podkreślenia wymaga, że z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2010 r. sygn. akt l OZ 28/10). Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało wysłane na wskazany przez Skarżącą adres pełnomocnika do doręczeń i zostało dwukrotnie awizowane (w dniu 4 listopada 2014 r. i w dniu 13 listopada 2014 r.), co wynika z adnotacji pracownika Poczty Polskiej. Zatem, w analizowanym przypadku doręczenie zastępcze spełniało warunki określone w art. 73 P.p.s.a., a przesyłkę należało uznać za doręczoną z dniem 18 listopada 2014 r. W tym miejscu wskazać należy, że przewidziana w art. 73 P.p.s.a. zastępcza forma doręczenia pisma rodzi domniemanie prawne, że pismo zostało doręczone adresatowi. Domniemanie to może zostać obalone, gdy adresat udowodni, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia awizowanie przesyłki nastąpiło m.in. w sposób wadliwy lub przesyłka nie była awizowana w ogóle bądź tryb doręczenia został błędnie zastosowany. Uwzględniając natomiast argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu, uznać należało, że Skarżąca nie zdołała obalić domniemania o prawidłowości doręczenia zastępczego. Nie wskazała bowiem żadnej okoliczności potwierdzającej zarzut nienależytego działania pracowników Poczty Polskiej, których uchybienia wykluczałyby winę strony w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, przemawiając za jego przywróceniem. W szczególności pełnomocnik do doręczeń ustanowiony przez Skarżącą nie wszczął żadnego postępowania reklamacyjnego, którego wynik potwierdziłby twierdzenia o wadliwości doręczenia. Na zwróconej do Sądu przesyłce widnieją natomiast jednoznaczne zapisy: dwukrotnego awiza (pierwsze - 4 listopada 2014 r., drugie – 13 listopada 2014 r.) oraz oświadczenie listonosza, iż przesyłki nie doręczono, gdyż nie zastano adresata oraz o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej UP D., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. W powyższych okolicznościach brak jest podstaw do uznania, iż doręczenie zastępcze ww. przesyłki było nieskuteczne, gdyż pracownik poczty nie pozostawił informacji o przesyłce w formie awiza. W świetle zatem przedstawionych okoliczności uznać należało, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie skarżącej terminu do uiszczenia wpisu. Skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem, że za uchybienie terminu nie ponosi winy. Sąd, mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.