III SA/Wa 723/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2014 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. – wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2014 r. Następnie w piśmie z dnia 16 lutego 2017 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, twierdząc że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonanie decyzji w wysokości 1.920.060 zł znacząco wpłynie na możliwość podejmowania działalności operacyjnej przez Spółkę. Skarżąca dodała, że w celu uregulowania takiej należności będzie zmuszona dokonać specjalnej rezerwy w wysokości orzeczonej "kary", co w konsekwencji może przyczynić się do zachwiania płynności Spółki w jej bieżącej działalności. Skarżąca wyjaśniła, że ze stanu finansów Spółki na dzień 31 stycznia 2017 r. wynika, że wartość przychodów wynosi 0 zł natomiast zobowiązania mają wartość ogółem 415 664,96 zł, co stanowi o złej kondycji finansowej Spółki. Jednocześnie wartość zobowiązań (415 664,96 zł) Spółki znaczenie przewyższa należności (16.515,45 zł). Spółka wskazała także, że posiada wierzytelność w wysokości 656.389 zł (150.949,32 EURO), którą dochodzi na drodze sądowej. Z rachunku zysków i strat Spółki ze stanem na styczeń 2017 wynika, że Spółka nie osiąga przychodów ze sprzedaży, ponosząc koszty działalności operacyjnej w kwocie 103,32 zł. W ocenie Skarżącej prawdopodobne jest, że skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa, zaś ich następstwem będzie ograniczenie zakresu prowadzenia działalności gospodarczej i utrata płynności finansowej Spółki, co z kolei może skutkować upadłością podmiotu. Powstanie zatem sytuacja, której nie da się odwrócić nawet w przypadku wygrania sporu i zwrotu uprzednio wyegzekwowanego świadczenia. Spółka wskazała, ze ostatnio ponosi stratę finansową. Utrata płynności finansowej w Spółce wiąże się z utratą zdolności regulowania zobowiązań, co z kolei może stanowić podstawę występowania z roszczeniami względem podmiotu i koniecznością zaciągania nowych zobowiązań z innych źródeł finansowania. Sytuacja taka wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jeżeli zaś Spółka zalega z płatnościami to prowadzi to do osłabienia wizerunku firmy. Sytuacja taka może doprowadzić do pogorszenia dotychczasowych warunków współpracy, skracania terminów płatności, wymagania przedstawienia zabezpieczeń, wstrzymanie dostaw. Ze strony banków zaś opóźnienia mogą powodować gorsze warunki w wypadku kolejnych kredytów lub pożyczek, a nawet wypowiedzenia umów kredytowych. Wtedy będzie zagrożona działalność bieżąca firmy, kłopoty z terminowym wywiązywaniem się z zawartych umów lub kontraktów, a następstwem tego mogą być opóźnione wpływy środków pieniężnych od odbiorców. Skarżąca podniosła także, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego. Do wniosku Skarżąca dołączyła bilans na dzień 31 stycznia 2017 r., rachunek zysków i strat za 2016 r. i 2017 r. oraz pozew o zapłatę w postępowaniu upominawczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po przeanalizowaniu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w kontekście danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Z informacji przedstawionych przez Skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy a także we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wynika, że w stosunku do Skarżącej zostały wystawione tytuły wykonawcze z tytułu niezapłaconych podatków. Bank wypowiedział Skarżącej umowy rachunków bankowych. Ponadto Skarżąca nie posiada majątku. Natomiast z deklaracji VAT-7 wynika, że Skarżąca nie prowadzi działalności. Na potwierdzenie powyższych oświadczeń Skarżąca przedłożyła rachunek zysków i start oraz bilans za 2015 i 2016 r., wyciąg z rachunku bankowego oraz deklaracje VAT-7 od września 2016 r. do lutego 2017 r., zeznania podatkowe CIT-8 za 2015 i 2016 r., zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego oraz wypowiedzenie umowy rachunku bankowego wraz z wezwaniem do niezwłocznego dokonania płatności. Z powyższego wynika, że Spółka ma problemy finansowe. Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.