III SA/Wa 727/17

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 5/6/2018 r po rozpoznaniu wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia z [...]/12/2016 r. Nr [...] w przedmiocie karty podatkowej p o s t a n a w i a odmówić Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżący W. S. w skardze kasacyjnej, a następnie w wypełnionym formularzu PPF zwrócił się o zwolnienie od kosztów sadowych. Powołał się na to, ze nie pracuje, jego żona również jest bezrobotna. Posiadają mieszkanie o wartości 350 tys zł, działkę 592 m.kw. (wartość ok 300 tys zł), samochód [...] 2014 r (wartość 25 tys., obciążony kredytem). Uzyskują 1238 zł tytułem zasiłku rodzinnego na dzieci i 500+. Z uzyskiwanych dochodów pokrywają miesięczne wydatki w wysokości 2198 zł. W wykonaniu wezwania urzędnika sądowego przekazał wyciąg z rachunku bankowego, oświadczenia o braku dochodu, faktury (m.in. za energię elektryczną, gaz), zawiadomienie o wysokości opłat. Z uwagi na treść art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać strona, w czym powinien jej pomagać urzędnik sądowy, kierując do Strony wezwania o interesujące go informacje (magnus ope minorum). W niniejszej sprawie urzędnik zainteresował się wysokością i źródłami pochodzenia wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika, a nadto rozmiarem, w którym Skarżący będzie uczestniczył w kosztach postępowania i wykazaniem wszystkich dochodów wraz z oszczędnościami leżącymi w dyspozycji Skarżącego - lecz nie uzyskał w tym zakresie odpowiedzi. Dowiedział się jednak, że Skarżący, przy braku dochodów i oszczędności, ponosi miesięczne wydatki w wysokości miesięczne wydatki w wysokości 2198 zł. Nawet środki, które uzyskują dzieci Strony (m.in. z 500+) w wysokości 1238 zł nie umożliwiają uzyskania przez Skarżącego tego rodzaju biegłości w pokrywaniu zadeklarowanych potrzeb, by z tego źródła zaspokoić wydatki o wysokości prawie dwukrotnie przekraczającej dochody. Drugorzędne jest zatem niezłożenie wnioskowanych informacji szczegółowych we wskazanym w wezwaniu zakresie, choć wiedza ta mogłaby mieć wpływ na sposób rozpoznania wniosku, przy badaniu go – co do istoty. Również (przeciętne choćby) wydatki choćby na miesięczne utrzymanie samochodu (w tym kredytu) nie są powodem uzasadniającym odstąpienie przez referendarza sądowego od wiary w zdolność Strony do uiszczenia kosztów sądowych należnych w sprawie. Apostazji w tym zakresie nie umożliwia także zestawienie wysokości tych kosztów z wysokością wymaganego wpisu od skargi kasacyjnej, tj. z kwotą 100,- zł. Względy zarysowane powyżej decydują o odstąpieniu od dalszego badania kondycji finansowej Strony i oceny rzetelności złożonych wyjaśnień (corrumpunt mores bonos colloquia mala), ponieważ, w świetle zestawionych faktów, i tak będzie mieć to znikomy wpływ na wynik sprawy. 4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.