III SA/Wa 730/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za styczeń 2010 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący – M. S. pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wyjaśnił, że jedynym źródłem utrzymania jego oraz jego żony jest jego renta inwalidzka w wysokości 3782 zł. Z renty spłaca długi zaciągnięte w bankach [...] SA oraz [...] z tytułu zadłużenia na kartach kredytowych w wysokości ok 2500 zł miesięcznie. Zajęcie renty spowoduje natomiast katastrofalne skutki, ponieważ pozbawi go środków do życia oraz uniemożliwi regulowanie ciążących wobec banków należności. W konsekwencji bank zażąda natychmiastowej spłaty, przez co pozbawi go środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę informacje i dokumenty dołączone przez Skarżącego do wniosku o przyznanie prawa pomocy i doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżący wraz z żoną utrzymują się ze świadczenia w kwocie 3.791,30 zł, które Skarżący uzyskuje z tytułu renty inwalidzkiej. Miesięczne koszty Skarżącego wynoszą natomiast 4.369 zł. Zatem uzyskiwane świadczenie jest niewystarczające na pokrycie bieżącego utrzymania. Jak wynika z oświadczeń i dokumentów Skarżący ma trudności w spłaceniu zaciągniętego zadłużenia w czasie gdy pozostawał bez pracy, a nie miał przyznanej renty. Sytuację tę Skarżący potwierdził nadsyłając wezwania do spłaty kart kredytowych wystawione przez banki [...] oraz [...]. Ponadto małżonkowie nie posiadają żadnego majątku, z wyjątkiem udziału (żona Skarżącego) ½ segmentu mieszkalnego. W tych okolicznościach Sąd uznał, że Skarżący wykazał konieczność udzielenia mu ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.