III SA/Wa 731/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-12-17

Skład orzekający: Marcin Piłaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym przysługują koszty nieopłaconej pomocy prawnej, w tym podatek VAT, w przypadku gdy skarżący nie uiścił opłat sądowych?
Ratio decidendi
Pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym przysługują koszty nieopłaconej pomocy prawnej, obejmujące wynagrodzenie za podjęte czynności oraz niezbędne wydatki, w tym podatek VAT. Prawo to wynika z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie i ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek adwokata K. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Adwokat został ustanowiony dla skarżącej B. S. w sprawie dotyczącej podatku od środków transportowych. Pełnomocnik poparł skargę i wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, oświadczając, że nie zostały one uiszczone. Referendarz sądowy przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie oraz podatek VAT, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi skarżącego – adw. K. W. – kwotę 180 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz 41,40 zł tytułem podatku VAT, łącznie 221,40 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 17.12. 2014 r po rozpoznaniu wniosku adw. K. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] .12.2013 r Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego – dla adw. K. W. - kwotę 180,- zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 41,40,- zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy); łącznie kwotę 221,40- zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) Sąd ustanowił dla B. S. adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. , pismem z 22.05.2014 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. K. W. . Pełnomocnik z urzędu stawi się na rozprawie 15.10.2014 r i poparł skarge. Co więcej - wniósł o zasądzenie "zwrotu kosztów postępowania" i oświadczył, że koszty nie zostały uiszczone (ani) w całości, ani w części. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, w innych czynnościach procesowych czy sporządzenie i przekazanie skarżącemu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, co miało miejsce w sprawie. Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną. Kwotą sporną w sprawie jest kwota podatku ok 600 zł, co wynika ze skargi i odpowiedzi na skargę. O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sądowy wnioskuje nie tyle z wniosku pełnomocnika z urzędu złożonego na rozprawie o "przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej", ile z poparcia skargi. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit a w zw z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r, poz. 461 ze zm), stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy "powyżej 500 zł do 1.500 zł - 180 zł".. Podatek od towarów i usług należny od tej kwoty wynosi 41,40 zł Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło