III SA/Wa 737/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Sp. z o.o. z siedzibą w T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżąca E. Spółka z o.o., wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, uzasadniając, że Skarżąca nie ma dostatecznych środków na wniesienie wpisu od skargi. W oświadczeniu o majątku i dochodach Skarżąca wskazała, że posiada kapitał zakładowy w wysokości [...] zł, wartość środków trwałych wynosi [...] zł. Skarżąca za ostatni rok obrotowy osiągnęła stratę w kwocie 26.621,68 zł. Skarżąca wskazała, że na posiadanych rachunkach bankowych posiada: w [...] – 8.607,80 zł, a w [...] – 191,71 zł. Na wezwanie referendarza sądowego o przedłożenie dokumentów źródłowych Skarżąca przedłożyła rachunek zysków i start, bilans, zeznania podatkowe CIT-8 za 2014 r., deklaracje VAT-7K za czwarty kwartał 2014 r. i pierwszy kwartał 2015 r. Skarżąca przedłożyła ponadto wyciągi z dwóch rachunków bankowych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z § 2 pkt 2 tego artykułu osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych materiałów wynika, że Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą uzyskując z tego tytułu przychody. Z nadesłanej deklaracji VAT-7K za pierwszy kwartał 2015 r. wynika bowiem, że w tym okresie Skarżąca dokonała wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na kwotę 164.362 zł. oraz nabyła towary i usługi na kwotę 14.074 zł. Ponadto z przedstawionego rachunku zysków i strat wynika, że w 2014 r. Skarżąca uzyskała przychód w wysokości 199.404,57 zł Natomiast na rachunkach bankowych Skarżącej znajdują się środki w wysokości 8.607,80 zł i 191,71 zł. Skarżąca nie przedstawiła informacji dlaczego z tej kwoty nie może opłacić wpisu należnego od skargi w wysokości 100 zł. Podsumowując referendarz sądowy zauważa, że w sytuacji, gdy Skarżąca posiada kapitał zakładowy w kwocie [...] zł., środki na rachunkach bankowych 8.799,51.zł oraz uzyskuje przychody, a także zasilenie (jak wyjaśniono w piśmie z 5 maja 2015 r.) od spółki pokrewnej powinna także posiadać środki na uiszczenie kosztów sądowych. Powyższe wielkości w porównaniu wysokością wymaganych na tym etapie postępowania kosztów sądowych, nie pozwalają zatem stwierdzić, że Skarżąca wykazała przesłankę z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 1 sierpnia 2013 r. (I FZ 327/13) wydatki na spory sądowe są, obok wydatków o charakterze cywilnoprawnym, co do zasady, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jednakże, wydatki związane z prowadzeniem tej działalności o charakterze cywilnoprawnym nie mogą mieć pierwszeństwa zaspokojenia przed zobowiązaniami publicznoprawnymi, a do takich zalicza się koszty sądowe. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił także, że w przypadku osoby prowadzącej działalność gospodarczą powinna ona, w procesie zarządzania dochodem brutto, uwzględniać środki finansowe na pokrycie kosztów sądowych, gdyż prowadzenie postępowań sądowych mieści się w ryzyku działalności gospodarczej. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.