III SA/Wa 738/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę C.D. (dalej jako skarżący) reprezentowany przez pełnomocnika J.D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 13 marca 2018 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia 59 odpisów skargi celem doręczenia ich uczestnikom postępowania – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 8 maja 2018 r. (k.13 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący nie usunął wszystkich braków) formalnych, do dnia wydania niniejszego postanowienia nie przedłożył 59 odpisów skargi celem doręczenia ich uczestnikom postępowania, a jedynie dostarczył pełnomocnictwo szczególne (k. 16 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Brakiem formalnym pisma jest w szczególności brak jego odpisów dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd obowiązany jest odrzucić skargę. W celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących wspomnianych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, działając w trybie art. 264 § 2 w związku z art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a., podjął uchwałę w dniu 18 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014, nr 3 poz. 39): "1. Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. 2. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Nie budzi zatem żadnych wątpliwości, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi stanowi brak formalny skargi, uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu, którego nieusunięcie – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania sądu, powoduje konieczność odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. W rozpoznawanej sprawie na podstawie zarządzenia z 13 marca 2018 r. w sposób prawidłowy wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi. W zarządzeniu zawarto również pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 8 maja 2018 r. Termin na jego wykonanie upłynął bezskutecznie – w zakresie wymaganych odpisów skargi - 15 maja 2018 r. W tej sytuacji na podstawie powołanych przepisów oraz będąc związany – w myśl art. 269 § 1 p.p.s.a. – stanowiskiem wyrażonym we wskazanej wyżej uchwale NSA, Sąd odrzucił skargę. Z tych względów orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.