III SA/Wa 739/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2016r. o sygn. akt III SA/Wa 739/16 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2015r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie Zarządzeniem z 29 czerwca 2016r. o sygn. akt III SA/Wa 739/16 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącej – P. sp. z o.o. z siedzibą w Z., o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Skarżącej na postanowienie Ministra Finansów z [...] grudnia 2015r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne Referendarz sądowy WSA w Warszawie wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego Skarżąca zwróciła się o zwolnienie z jego wniesienia. W związku z tym pismem z 11 maja 2016r. wezwano Skarżącą do nadesłania wypełnionego formularza PPPr w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie zobowiązano ją do złożenia wskazanych w piśmie dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów. Wraz z wezwaniem, o którym mowa wyżej, przesłano Skarżącej formularz PPPr. Wezwanie to doręczono jej 25 maja 2016r. Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upływał więc 1 czerwca 2016 r. (środa). Uzasadniając dokonane rozstrzygnięcie referendarz sądowy WSA w Warszawie podkreślił, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Skarżąca nie przesłała wniosku o przyznanie prawa pomocy, wobec czego wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.". W sprzeciwie Skarżąca wniosła o uchylenie powyższego zarządzenia i zwolnienie jej z kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. stronie postępowania sądowo-administracyjnego może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie zaś z art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Stosownie natomiast do treści art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 P.p.s.a. od zarządzeń referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Rozpoznając sprzeciw, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (art. 260 § 1 P.p.s.a.). W ocenie Sądu zaskarżone sprzeciwem Skarżącej zarządzenie referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 29 czerwca 2016r. wydane zostało prawidłowo, w poprawnie ustalonym stanie faktycznym. Referendarz sądowy słusznie zauważył bowiem, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Skarżąca nie przesłała wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wobec czego wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga ponadto, iż także na etapie sprzeciwu Skarżąca nie przesłała wypełnionego i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 259 i art. 260 § 1 P.p.s.a., utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.