III SA/Wa 758/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, , po rozpoznaniu w dniu 11 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 758/09 w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych postanowił wyjaśnić wątpliwości skarżącej, co do treści postanowienia z 31 sierpnia 2010 r. III SA/Wa 758/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 31 sierpnia 2010 r. III SA/Wa 758/09, oddalił wniosek z 24 sierpnia 2010 r. o przyznanie prawa pomocy. Zdaniem Sądu, niemożliwe jest – powtórne – zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych, ponieważ prawo pomocy, także w tym zakresie, zostało przyznane skarżącemu postanowieniem z 27 listopada 2009 r. B. W., dalej jako skarżąca, pismem z 15 września 2010 r., wniosła, na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej u.p.p.s.a.), o rozstrzygniecie wątpliwości, co do treści postanowienia z 31 sierpnia 2010 r. Skarżąca wskazała, że jej wątpliwości dotyczą tego, czy postanowienie z 27 listopada 2009 r. o przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje również zwolnienie od kosztów na etapie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej i czy skarga podlega merytorycznemu rozpatrzeniu, pomimo nieziszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 158 u.p.p.s.a., Sąd, który wydał orzeczenie, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Na mocy art. 166 u.p.p.s.a. można dokonać także wykładni postanowienia. Prawo pomocy, zgodnie z treścią art. 243 § 1 i 2 u.p.p.s.a., może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, a przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje również postępowanie egzekucyjne. Przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała (art. 251 u.p.p.s.a.), albo może być przez Sąd cofnięte w całości lub części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć (art. 249 u.p.p.s.a.). Sąd wyjaśnia stronie i jej pełnomocnikowi, że postanowienie o przyznaniu prawa pomocy z 27 listopada 2009 r. ma charakter konstytutywny i wywołuje skutki ex nunc, tzn. od chwili jego uprawomocnienia. Nie działa ono zatem ze skutkiem od chwili jego wydania i z mocą wsteczną (podobnie t.7 do art.249 w T.Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str.636). W analizowanej sprawie oznacza to, że przyznanie prawa pomocy skarżącej nie dotyczy etapów postępowania przed przyznaniem skarżącemu prawa pomocy. Z kolei z art. 220. § 1 u.p.p.s.a. wynika, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z tych powodów Sąd, na podstawie art. 158 i art. 166 u.p.p.s.a. oraz art. 160 u.p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.