III SA/Wa 765/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka – Karasińska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej "Skarżącą" lub "Spółką") wniosła skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Finansów wniósł o odrzucenie powyższej skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Zarządzeniem z dnia 14 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 27 lutego 2017 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik Skarżącej nie wykonał powyższego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Art. 58 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jak już wcześniej wskazano, w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Skarżącej był wzywany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 27 lutego 2017 r. W przedmiotowym wezwaniu pełnomocnik Skarżącej został również pouczony o tym, że w przypadku nieusunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, skarga będzie podlegała odrzuceniu. Powyższe oznacza zatem, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia wskazywanych braków formalnych skargi upływał dla pełnomocnika Skarżącej z dniem 6 marca 2017 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik Skarżącej nie wykonał jednak skierowanego do niego wezwania. Ponadto należy wskazać, że ze znajdującego się w załączonych aktach administracyjnych urzędowego poświadczenia doręczenia zaskarżonego postanowienia wynika, że doręczono je Skarżącej w dniu 6 grudnia 2016 r. (k. 35 akt administracyjnych). W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Organu, na przedmiotowe postanowienie, rozpoczął bieg w dniu 7 grudnia 2016 r. i upłynął z dniem 5 stycznia 2017 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a., który to przepis odsyła w tym zakresie do przepisów prawa cywilnego. Stosownie zaś do art. 111 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Natomiast stosownie do art. 115 Kodeksu cywilnego, jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, termin upływa dnia następnego. W niniejszej sprawie Skarżąca nadała przesyłkę listową, zawierającą skargę, w dniu 9 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego – k. 17 akt sądowych), co oznacza, że złożyła skargę z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.