III SA/Wa 767/11

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2007 r. p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. K. Z., dalej jako skarżący, wnioskiem zawartym w skardze z 24 stycznia 2011 r., a następnie złożonym na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że utrzymuje się z renty w wysokości 849,50 zł, a na leki wydaje ok. 300,- zł miesięcznie. Na dowód tego załączył odcinek renty. Kwota wpisu sądowego w wysokości 2000,- zł jest jedynym kosztem sądowym wymaganym na obecnym etapie postępowania. Dlatego, w odniesieniu do obowiązku zapłaty tej kwoty należałoby odnosić możliwości majątkowe strony skarżącej w partycypowaniu w kosztach sądowych. W ocenie referendarza sądowego, strona skarżąca, pomimo wezwania z 8 marca 2011 r., doręczonego w dniu18 marca 2011 r. (odbiór pokwitowała M.G.- księgowa), do przekazania w terminie siedmiu dni kserokopii zeznań podatkowych oraz nadesłanie wyciągów z rachunków bankowych, wskazanych dokumentów nie udostępniła. W szczególności, znamion wykonania wezwania nie zawierają ogólnikowe stwierdzenia z formularza PPF "nie dotyczy", ponieważ nie umożliwiają one oceny sytuacji majątkowej strony. Skarżący nie nadesłał także żadnych innych danych świadczących o jego sytuacji majątkowej, które przykładowo oznaczył referendarz sądowy. Podjętą decyzję referendarz sądowy miarkuje oceną wynikającą z tego, iż w aktach administracyjnych sprawy zostały zawarte informacje o prowadzeniu przez stronę, w latach ubiegłych, działalności zarobkowej w znacznych rozmiarach. Na tą okoliczność wskazują także dane zawarte w Krajowym Rejestrze Sądowym. Mając powyższe na uwadze, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 §1 w związku z art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 u.p.p.s.a. zadecydował, jak w sentencji.