III SA/Wa 769/15

Dnia 25 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. sp. j. z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. sp. j. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenie o odpowiedzialności płatnika i określenie wysokości należności z tytułu pobranych i niewpłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące od maja 2012 r. do stycznia 2013 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca ("Spółka") – E. sp. j. z siedzibą w P. , wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu pobranych i niewpłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące od maja 2012 r. do stycznia 2013 r. W skardze Skarżąca wniosła ponadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że w zakresie pojęć znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, mieści się stan w którym wykonanie decyzji skutkowałoby zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej lub wystąpieniem ryzyka likwidacji działalności gospodarczej. Według Skarżącej wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji spowodować może dla niej daleko idące konsekwencje natury finansowej. Ściągnięcie od Spółki określonej decyzją kwoty zobowiązania zaburzy przepływy finansowe w przedsiębiorstwie Skarżącej i pozbawi ją płynnych aktywów koniecznych do bieżącego finansowania działalności. W ocenie Skarżącej kwota zobowiązania w wysokości około 11.000 zł plus odsetki, którą zmuszona jest uiścić, jest dla niej kwotą znaczną. Zdaniem Spółki oczywiste jest zatem, że skutki wykonania zaskarżonej decyzji byłby niezmiernie trudne do odwrócenia, a z pewnością nie byłoby to możliwe w takim przedziale czasowym, który dałby się pogodzić z prowadzoną działalnością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja nakładająca zobowiązanie podatkowe, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć trzeba, że Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając jednak wnikliwie swojego wniosku. Odniosła się jedynie do wysokości zobowiązania podatkowego określonego zaskarżoną decyzją i stwierdziła, że ewentualne dobrowolne lub przymusowe wyegzekwowanie będzie miało dla niej daleko idące konsekwencje natury finansowej. Wskazała ponadto, że wynikająca z zaskarżonej decyzji kwota zobowiązania w wysokości około 11.000 zł plus odsetki, jest dla niej kwotą znaczną. Z okoliczności powyższych wywiodła, że poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla Skarżącej. W ocenie Sądu Skarżąca nie przedstawiła żadnych konkretnych okoliczności, które w istocie wskazywałyby na wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnoszone przez nią twierdzenie, iż ewentualna egzekucja kwoty zobowiązania podatkowego będzie miała dla niej daleko idące konsekwencje natury finansowej, powinno zostać poparte dokumentami, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie pozytywnej dla Skarżącej oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże Skarżąca nie zestawiła nawet wielkości posiadanych składników majątku z wysokością wymaganego zobowiązania podatkowego. Nie przedstawiła także żadnych dokumentów, czy choćby oświadczeń jakie uzyskuje obecnie przychody. Sąd nie stwierdził również, aby znajdujące się w aktach sprawy, czy to sądowych, czy też administracyjnych, dokumenty uprawdopodobniały twierdzenia Skarżącej o grożącym jej niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. W konsekwencji Sąd nie podzielił także, wynikającego pośrednio z argumentacji Skarżącej stanowiska, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować jej upadłością. W ocenie Sądu takiej okoliczności Spółka bowiem nie uprawdopodobniła. W konkluzji stwierdzić trzeba więc, że Skarżąca nie wykazała zajścia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. i ochrona tymczasowa nie może zostać jej udzielona. Wyjaśnić należy na koniec, że egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych, nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia tej decyzji Skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II GSK 1562/11). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.