III SA/Wa 77/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie: orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2008 r. Skarżący – W. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2008 r. Jako uzasadnienie wniosku wskazał "ważny interes strony, wobec ustaleń faktycznych w sprawie [...] Sądu Okręgowego w W., [...], stanowiących podstawę faktyczną oddalenia powództwa w tejże sprawie, że nie istniała i nie istnieje bezskuteczność egzekucji w stosunku do I. sp. z o.o., z zatem bezzasadnym jest, by przed zbadaniem kwestii bezskuteczności egzekucji strona była zobowiązana do jakichkolwiek płatności." Ważny interes strony Skarżący wywodzi także z zasady równego traktowania podmiotów, w związku z faktem, że w stosunku do innych współpozwanych w sprawie [...] oddalono powództwa opierając rozstrzygnięcie na braku bezskuteczności egzekucji w stosunku do I. sp. z o.o. W ocenie Skarżącego w sprawie zachodzi podstawa wstrzymania wykonania decyzji w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Skoro bowiem wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji to organ może w każdej chwili przystąpić do egzekucji. Natomiast argumenty podniesione w skardze wskazują na niezasadność zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu Sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub jego uzasadnienie w sposób lakoniczny i ograniczony uniemożliwia de facto Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony. Skarżący ograniczył się bowiem do powołania postępowania w prowadzonej przez Sądem Okręgowym w W. sprawie o sygn. Akt [...] . Jednocześnie do wniosku nie załączył żadnych dokumentów związanych z tym postępowaniem pozwalających Sądowi na ocenę, czego ono dotyczyło, jakich ustaleń dokonano w jego ramach. Same twierdzenia Skarżącego w tym zakresie (odnośnie braku bezskuteczności egzekucji prowadzonej do I. sp. z o.o.) nie mogą natomiast stanowić przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Ponadto Sąd stwierdza, iż Skarżący nie wyjaśnił w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji przyczyni się do spowodowania u niego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W tym zakresie powołał się wyłącznie na możliwość prowadzenia w stosunku do niego postępowania egzekucyjnego. Tak okoliczność nie oznacza jednakże automatycznie, iż prowadzone postępowanie egzekucyjne doprowadzi do wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody. Żadnych innych okoliczności mogących uprawdopodobnić powstanie takiego właśnie skutku Skarżący nie powołał. Zaistnienia takich okoliczności oraz ich związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji Sąd nie może natomiast domniemywać. Sąd stwierdza, iż bez przedstawienia stosownej argumentacji oraz przedłożenia dokumentów, potwierdzających istnienie choć jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających pozytywne załatwienie wniosku strony. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi – co sugerował w uzasadnieniu wniosku Skarżący. Z wyżej wymienionych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.