III SA/Wa 775/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu z odpłatnego zbycia lokalu postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych- W skardze na powyższą decyzję B. P. (dalej - "Skarżąca" lub "Wnioskodawczyni") zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z 7 marca 2011 r. Skarżąca została wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF oraz do nadesłania dodatkowych dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF Skarżąca powtórzyła, iż wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazała, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe jedynie z synem, który jest chory i nie pracuje. Wnioskodawczyni utrzymuje się wyłączne z emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 1.251 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła również, że ma bardzo poważane problemy zdrowotne i wydaje dużo na leczenie. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności. Do swojego majątku zaliczyła jedynie mieszkanie o pow. 21 m² (współwłasność z synem). Do wniosku Skarżąca załączyła wykaz wydatków, kopię dokumentacji dotyczącej stanu zdrowia, roczne obliczenie podatku przez organ rentowy PIT-10A za 2010 r., odcinek wypłaty świadczenia z ZUS. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Celem instytucji prawa pomocy jest więc zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych (podkreślenie własne) kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoznając sprawę należało zatem w pierwszej kolejności odnieść się do argumentacji przedstawionej we wniosku i dokonać analizy sytuacji majątkowej Skarżącej oraz jej zdolności płatniczych, w zestawieniu z wysokością należnych kosztów sądowych. Zauważyć należy, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych zaliczyć należy wpis od skargi w wysokości 465 zł. Z kolei z oświadczeń Skarżącej wynika, iż ona i jej syn utrzymują się jedynie z jej świadczenia z ZUS w wysokości ok. 1200 zł. Nie posiadają oni żadnych oszczędności. Skarżąca i jej syn mają poważane problemy zdrowotne. Syn Wnioskodawczyni nie pracuje, opiekuje się matką. Zdaniem Referendarza sądowego, zestawienie wysokości dochodu, którym dysponuje Skarżąca i jej syn na zaspokojenie potrzeb życiowych z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.