III SA/Wa 779/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienia starszego referendarz sądowego z dnia 6 kwietnia 2017r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi K.B. i P.B. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odmówić zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 6 kwietnia 2017r. Skarżący K. i P.B. zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, wskazując, iż nie posiadają środków finansowych, oszczędności, żadnych wartościowych przedmiotów czy nieruchomości. Skarżący utrzymują się z wynagrodzenia wynoszącego łącznie 2.719,96 zł. Wśród wydatków wymienili raty kredytu "po 2.000 zł", wodę 100 zł, światło 119 zł, leki 200 zł. Do majątku zaliczyli dom obciążony hipoteką, działkę w wieczystym użytkowaniu. Powołali się na liczne zajęcia komornicze. Skarżący przedstawili rozliczenie za 2016 r., odcinki płacowe, zeznanie podatkowe, dokumenty dotyczące egzekucji. Postanowieniem z 6 kwietnia 2017r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu referendarz sądowy wskazał, że Skarżący nie nadesłali wyciągów z rachunków bankowych. Tymczasem wyciągi takie są niezbędne do oceny możliwości płatniczych strony. Ponadto skarżący nie udokumentowali bieżących wydatków i czy wydatki te znajdują pokrycie w zadeklarowanym dochodzie na poziomie 2.718,96 zł. Referendarz sądowy wskazał, że okoliczność toczących się postępowań egzekucyjnych nie może być jedynym argumentem przemawiającym za przyznaniem prawa pomocy. Wskutek wniesionego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 12 września 2017r. utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego. We wniosku o zmianę orzeczenia o odmowie przyznania prawa pomocy Skarżący wskazali, że nie posiadają środków finansowych, oszczędności, ani żadnych przedmiotów wartościowych czy też nieruchomości. Wskazali też, że nie posiadają złota, platyny, obligacji ani środków pieniężnych w walutach obcych. Posiadają zadłużenie w na kwotę ponad 1.000.000 zł P.B. jest zatrudniony na 1/8 etatu, a K.B. ma zajęcia komornicze. Wobec Skarżących toczą się postępowania komornicze. Skarżący załączyli wezwania do zapłaty należności z 2012r. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W myśl natomiast art. 167a § 1 P.p.s.a., do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu, tak więc możliwość zastosowania art. 165 P.p.s.a. leży również w zakresie kompetencji referendarza sadowego. Zmiana postanowienia referendarza sądowego, o której mowa w art. 165 P.p.s.a. możliwa jest wyłącznie w następstwie zmiany okoliczności, które towarzyszyły wydaniu postanowienia. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że taka zmiana okoliczności w niniejszym przypadku nie nastąpiła. Ocena taka wynika przede wszystkim z tego, że podstawą odmowy przyznania Skarżącemu prawa pomocy było złożenie niejasnego i w żaden sposób nieudokumentowanego oświadczenia o stanie majątkowym. Tymczasem Skarżący, występując ponownie o przyznanie prawa pomocy, złożyli jedynie oświadczenie odnośnie sytuacji majątkowej, nie popierając złożonych oświadczeń żadnymi dokumentami np. wyciągami z rachunków bankowych, zaświadczenia o zarobkach, dokumentów potwierdzających miesięczne wydatki itp. W tej sytuacji brak jest podstaw do zmiany postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 165 w zw. z art. 167a i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.