III SA/Wa 780/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na 2007 rok postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – A. W. w skardze z dnia 27 lutego 2013 r. zwrócił się o uchylenie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia stawki karty podatkowej na 2007 r. W skardze Skarżący zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Skarżącego brak wstrzymania zaskarżonej decyzji może stanowić o spełnieniu przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. dalej: "P.p.s.a.") w szczególności do wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody w wymiarze finansowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawą prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 P.p.s.a. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek Skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek ten w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest uzasadniony. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znaczącej szkody. Zaskarżone decyzje nie nadają się bowiem do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Konsekwencje wygaśnięcia karty podatkowej określa ust. 2 art. 40 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm,), zgodnie z którym w przypadkach określonych w ust. 1 podatnicy są obowiązani płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach za cały rok podatkowy, obowiązek założenia właściwych ksiąg powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została doręczona decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej. Zgodnie natomiast z art. 41 w razie zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 40, kwoty wpłacone z tytułu karty podatkowej zalicza się na podatek dochodowy określony na ogólnych zasadach za dany rok podatkowy. Warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest wykazanie, że w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takie okoliczności w sprawie nie zachodzą. Zaskarżone decyzje nie nadają się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Wysokość należnego podatku jest określana w odrębnym postępowaniu, w którym przysługują środki prawne na zasadach ogólnych. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.