III SA/Wa 787/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. postanowił: wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania Pismem z 27 stycznia 2012 r. K. K. (dalej: "Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. Do skargi załączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia z kosztów sądowych. Pismem z 19 marca 2012 r. Referendarz Sądowy wezwał Skarżącą do nadesłania wypełnionego i podpisanego formularza PPF, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania a także nadesłania dokumentów pozwalających na dokonanie oceny stanu majątkowego Skarżącej. Skarżąca nie nadesłała wymaganych dokumentów, wobec czego Referendarz zarządzeniem z 16 maja 2012 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania. Pismem z 9 czerwca 2012 r. Skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego zarządzenia. W uzasadnieniu stwierdziła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przedwcześnie skierowało jej "Odwołanie od Decyzji" z [...] grudnia 2011 r. do Sądu. Pismem z 5 lipca 2012 r. Skarżąca została wezwana do nadesłania wypełnionego i podpisanego formularza PPF oraz dokumentów, które pozwoliłyby ocenić jej sytuację majątkową. Na przedstawienie wymaganych dokumentów zakreślono Skarżącej siedmiodniowy termin od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone Skarżącej 25 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 259 i 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") z powodu wniesienia przez Skarżącą sprzeciwu, zarządzenie Referendarza Sądowego z 19 marca 2012 r. utraciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na podstawie art. 252 § 2 i art. 256 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według wzoru ustalonego w rozporządzeniu Rady Ministrów. Natomiast art. 49 § 1 P.p.s.a stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Konsekwencje niezłożenia wniosku w określonej formie reguluje art. 257 P.p.s.a., stanowiący, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 21 kwietnia 2008 r. (I OPS 1/08) złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w formie innej, niż przewidują przepisy stanowi jego brak formalny. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że warunkiem rozpoznania merytorycznego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu PPF. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru Skarżąca otrzymała 25 lipca 2012 r. wezwanie do nadesłania m.in. wypełnionego formularza PPF. W wezwaniu została pouczona, że niedokonanie tej czynności w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, będzie skutkować pozostawieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jednocześnie doręczono Skarżącej formularz PPF. Skarżąca jednak w zakreślonym przez Sąd terminie, ani terminie późniejszym, nie przedstawiła stosownego formularza. Tymczasem dopóki formularz taki nie zostanie złożony, dopóty wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie może być rozpoznany. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 257 w związku z art. 252 oraz art. 260 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.