III SA/Wa 791/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. na rzecz J.K. kwotę 2 640 zł (słownie: dwa tysiące sześćset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. K. (dalej jako "Skarżący"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. Naczelnik [...] w W. , ustosunkowując się do skargi, przesłał do WSA w Warszawie wraz z aktami sprawy decyzję z 3 kwietnia 2020 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "P.p.s.a."), mocą której uwzględnił w trybie autokontroli skargę w całości, tj. uchylił w całości swoją decyzję z [...] stycznia 2020 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] października 2019 r. oraz umorzył postępowanie w sprawie. Decyzja została doręczone pełnomocnikowi Skarżącego 15 kwietnia 2020 r. Pismem z 17 kwietnia 2020 r. (data nadania do Sądu) Skarżący wniósł o zwrot wpisu od skargi uiszczonego w kwocie 823 zł na rachunek, z którego dokonana została wpłata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Dyspozycję tego przepisu wypełnił Naczelnik [...] w W. wydając decyzję z [... kwietnia 2020 r., mocą której uchylił zaskarżoną decyzję z [...] stycznia 2020 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] października 2019 r. Z chwilą doręczenia pełnomocnikowi Skarżącego decyzji z [...] kwietnia 2020 r., co nastąpiło 15 kwietnia 2020 r. (adnotacja na kopii decyzji przesłanej w załączniku do pisma z 16 kwietnia 2020 r., nadanego 17 kwietnia 2020 r.), przestał istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja Naczelnika [...] w W. z [...] stycznia 2020 r. Uwzględnienie skargi przez organ powoduje, że dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie sądowe, o czym postanowił w punkcie 1 sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy. W niniejszej sprawie na koszty postępowania składają się: uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 823 zł zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193), koszty zastępstwa prawnego radcy prawnego w wysokości 3 600 zł na podstawie § 2 pkt 5 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2) w zw. z częścią IV załącznika nr 2 do ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1000). Przy czym Sąd na podstawie art. 206 P.p.s.a. dokonał miarkowania przysługującego pełnomocnikowi wynagrodzenia. Przywołany przepis dopuszcza możliwość tzw. miarkowania przy zasądzaniu zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz strony skarżącej. Zastosowanie omawianej normy ustawowej pozostawione zostało uznaniu sądu orzekającego i swobodnej ocenie w odniesieniu do okoliczności konkretnej sprawy. Dla wykładni art. 206 P.p.s.a. pomocne są rozważania poczynione w wyroku NSA z 25 września 2009 r., sygn. akt I FSK 643/08, dostępne w CBOSA, w którym wskazano, że za przesłankę odstąpienia od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości uznaje się rozpoznanie kilku jednobrzmiących skarg kasacyjnych przy uwzględnieniu związanego z tym nakładu pracy pełnomocnika strony, charakteru rozpoznawanych spraw oraz wkładu pełnomocnika w przyczynienie się do ich wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Mając na uwadze te wskazania Sąd dokonując miarkowania uwzględnił, że niniejsza skarga jest jedną z dwóch tożsamych treściowo, które wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonych według podobnego szablonu a dotyczących w istocie tego samego problemu tj. ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. W wyniku uwzględnienia drugiej ze skarg przez organ, Sąd umorzył postępowanie sądowe bez przeprowadzania rozprawy. W związku z tym nakład pracy pełnomocnika, na podstawie złożonej skargi i związany z prowadzeniem niniejszej sprawy należy ocenić jako mniejszy niż przeciętnie wymagany w sprawach tego rodzaju, co uzasadnia zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w adekwatnej wysokości, tj. 1/2 stawki minimalnej – 1 800 zł. Działając na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 206 P.p.s.a., Sąd orzekł o kosztach, jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku Skarżącego z 17 kwietnia 2020 r. o zwrot wpisu od skargi wskazać należy, że w przypadku autokontroli zaskarżonej decyzji Sąd zasądza od organu koszty postępowania sądowego, w tym wpis od skargi, w związku z czym w przeciwieństwie do umorzenia postępowania z powodu cofnięcia skargi, nie ma w powyższym zakresie podstawy prawnej do żądania zwrotu wpisu sądowego od skargi ani na podstawie art. 232 P.p.s.a., ani na podstawie art. 225 P.p.s.a.