III SA/Wa 792/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-09-04

Skład orzekający: Ewa Radziszewska - Krupa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powinien zostać uwzględniony, jeśli strona wykaże trudną sytuację finansową i niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania?
Ratio decidendi
Sąd przyznał zwolnienie od kosztów sądowych, uznając, że strona wykazała trudną sytuację finansową, która uniemożliwia jej poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Zastosowano przepisy P.p.s.a. dotyczące prawa pomocy, w szczególności art. 246 § 1 pkt 2, który stanowi podstawę do uwzględnienia wniosku w takich okolicznościach.
Stan faktyczny
Pełnomocnik M. L. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącą podatku VAT za 2005 r. wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując na trudną sytuację finansową strony. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy z powodu niekompletnej dokumentacji. Po wniesieniu sprzeciwu i uzupełnieniu dokumentacji przez pełnomocnika, Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Przyznano zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 4 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika M. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za 2005r. postanawia: przyznać zwolnienie od kosztów sądowych W skardze z 20 kwietnia 2009r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] marca 2009r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za 2005r. pełnomocnik Skarżącego M. L. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od wpisu od skargi. W dołączonym do skargi formularzu PPF wskazał, że Skarżący nie posiada majątku ruchomego i nieruchomego, ani oszczędności. Utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości 950 zł. Zamieszkuje – na zasadzie użyczenia - w pokoju u kuzyna. Wszystkie oszczędności wydał na działalność gospodarczą, do czego przyczyniło się niewywiązanie się przez kontrahenta (J..) z zobowiązań. Z żoną - mieszkającą od kilku lat w S. - żyje w separacji. Skarżący do formularza dołączył dokumentację obrazującą dochodzenie w postępowaniu sądowym wierzytelności od spółki J. Postanowieniem z 30 czerwca 2009r. referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie z uwagi na nienadesłanie wszystkich żądanych dokumentów, w rezultacie czego nie można było dokonać rzetelnej analizy zdolności płatniczych Skarżącego. Pełnomocnik Skarżącego pismem z 27 lipca 2009r. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. W wykonaniu zarządzenia Sądu pełnomocnik Skarżącego przedłożył w szczególności zeznania podatkowe M. L. za lata 2007-2008, kopie: umowy użyczenia pokoju, decyzji o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej, wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie cztery miesiące, nakazów zapłaty i postanowień o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 260 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne wniesienie sprzeciwu powoduje usunięcie z obrotu prawnego orzeczenia referendarza sądowego – w niniejszej sprawie postanowienia z 21 stycznia 2008r. Jest ono traktowane - pod względem skutków prawnych - jako nieistniejące. Zgodnie natomiast z art. 245 § 1 P.p.s.a. stronie może być przyznanie prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje, zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, jest zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., wykazanie przez tę osobę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w przypadku częściowego zwolnienia z kosztów sądowych, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zwolnienie Skarżącego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości lub części jest zatem dopuszczanym przez P.p.s.a odstępstwem od wyrażonej w art. 214 tej ustawy, generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez podmioty, wnoszące do sądu pisma, podlegające opłacie lub powodującej wydatki. Sąd rozpoznając wniosek skarżącego ustalił, że wnioskodawca utrzymuje się z emerytury w wysokości 950 zł, z której egzekucyjnie potrącane jest 226,16 zł; zajmuje pokój na podstawie umowy użyczenia, posiada obiektywne trudności w dochodzeniu wierzytelności od kontrahenta. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach Skarżącego wynika, że nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z członkami rodziny, nie posiada majątku nieruchomego w postaci domu, mieszkania oraz nieruchomości rolnej. Skarżący w rozpoznawanej sprawie ma obowiązek uiścić wpis w wysokości 2.671 zł. Sąd biorąc powyższe okoliczności faktyczne przedstawione przez stronę stwierdza, że zestawienie dochodów i wydatków skarżącego z wysokością wpisu sądowego, który na obecnym etapie postępowania jest jedynym kosztem sądowym, powoduje przyznanie mu prawa pomocy w zakresie wskazanym w sentencji. Spełniona została bowiem przesłanka wynikająca z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Skarżący pozostaje w trudnej sytuacji finansowej, zaś aktualne zdobycie środków umożliwiających bytowanie oraz sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe. W ocenie Sądu, znikome są również szanse na uiszczenie ewentualnie przyszłych opłat sądowych. Tym samym uzasadnione jest całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Umożliwi to stronie merytoryczne rozpoznanie sprawy i zapobiegnie jednocześnie powstaniu uszczerbku dla utrzymania koniecznego Skarżącego. Zdaniem Sądu wniosek o przyznanie praw pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. W tych warunkach Sąd, na podstawie art. 260 w zw. z art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2) P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło