III SA/Wa 796/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Marcin Piłaszewicz po analizie w dniu 5 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, wnioskowanym przez stronę, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. M. F. złożyła, na formularzu PPF z 6 października 2010 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Strona wskazała w uzasadnieniu, że nie posiada żadnych środków finansowych, a sytuacja ta spowodowana jest długotrwałą chorobą. Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i córką, a utrzymują się z dochodów ze stosunku pracy w wysokości – łącznej – ok. 5500,- zł brutto. Referendarz sądowy, pismem z 11 października 2010 r., doręczonym skarżącej 22 października 2010 r., zwrócił się o przedłożenie dodatkowych informacji o sytuacji majątkowej skarżącej. Wezwania tego skarżąca nie wykonała. W ocenie referendarza sądowego, skarżąca, wskutek niewykonania wezwania referendarza sądowego, nie uprawdopodobniła swojej deklarowanej – złej - sytuacji majątkowej. Natomiast ze wskazanych w formularzu PPF dochodów skarżąca, zdaniem referendarza sadowego, jest w stanie uiścić wymagalne koszty postępowania sadowego. Stąd, nie można było w sprawie zwolnić strony skarżącej od kosztów sądowych, jak też ustanowić pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 §1 w związku z art. 245 § 1 § 2 i § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 u.p.p.s.a. zadecydował, jak w sentencji.