III SA/Wa 80/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-03-08

Skład orzekający: Anna Wesołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo strony, które zostało błędnie zakwalifikowane przez organ jako skarga, a w rzeczywistości nią nie jest, stanowi podstawę do rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że jeśli pismo strony zostało błędnie zakwalifikowane przez organ jako skarga, a strona wyraźnie oświadczyła, że nie jest to skarga, to brak jest podstaw do rozpoznania sprawy przez sąd. W takiej sytuacji postępowanie sądowe należy umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Stan faktyczny
A. K. złożyła pismo do Dyrektora Izby Skarbowej w W., które organ błędnie zakwalifikował jako skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o wyznaczeniu terminu do złożenia dokumentów. Strona wyjaśniła, że pismo nie jest skargą, lecz prośbą o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia. Organ przekazał pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, , po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Pismem z 4 grudnia 2011 r. A. K. odniosła się do postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...]listopada 2011 r. stwierdzającego niedopuszczalność jej zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] września 2011 r. o wyznaczeniu jej siedmiodniowego terminu do złożenia wszelkich niezłożonych jeszcze Organowi, a znajdujących się w jej posiadaniu dokumentów, mogących służyć za dowód w sprawie. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał powyższe pismo za skargę na postanowienie z [...]listopada 2011 r., wobec czego wraz z odpowiedzią na skargę przekazał je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie celem rozpatrzenia. Pismem z 23 stycznia 2012 r. Strona poinformowała Sąd, iż jej pismo z [...] grudnia 2011 r. zostało mylnie przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. zakwalifikowane jako skarga. Podkreśliła, że przekazane do Sądu pismo nie jest skargą. Pismem tym zwróciła się ona jedynie do Organu celem uzupełnienia uzasadnienia postanowienia przyjmując, że występujące w nim błędy zostaną poprawione przez Organ bez angażowania Sądu. Mając na względzie powyższe oświadczenie oraz przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - dalej jako: "p.p.s.a", który stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (...), gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, należało orzec jak w sentencji postanowienia. Wymaga tylko podkreślenia, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. błędnie odczytał treść pisma Strony i uznał je za skargę na wydane postanowienie, które zostało w tymże piśmie wymienione, w sytuacji kiedy Strona, prawidłowo pouczona o przysługującym jej środku zaskarżenia w postaci skargi sporządziła pismo skierowane do Dyrektora Izby Skarbowej w W. Organ mimo nasuwających się wątpliwości nie wezwał strony do jednoznacznego określenia celu sporządzonego pisma. Uzyskane jednak przez Sąd oświadczenie wyklucza możliwość uznania pisma za skargę. W tej sytuacji, wobec braku skargi zasadnym było umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło