III SA/Wa 809/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za luty 2016 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżąca E. sp. z o.o. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, iż z powodu kontroli utraciła stabilność finansową. Podała, że kapitał zakładowy wynosi [...] zł. Oświadczyła, że nie posiada udziałów w innych podmiotach, zaś jej konto bankowe zostało zamknięte. Wspólnik nie ma możliwości pokrycia kosztów sądowych. Skarżąca przedłożyła m. in. zeznania podatkowe, bilanse oraz rachunki zysków i strat, deklaracje VAT-7, zestawienie sald i obrotów. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W niniejszej sprawie Skarżąca ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jedynym wymaganym na tym etapie kosztem sądowym jest wpis od skargi w kwocie 100 zł. Jakkolwiek referendarz sądowy nie neguje, że aktualnie Skarżąca nie wykazuje obrotów (deklaracje VAT-7 za ostatnie 6 miesięcy są "zerowe"), niemniej nie może to przesądzać o przyznaniu jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Z bilansu wynika bowiem, że na koniec 2017 r. dysponowała jeszcze środkami pieniężnymi w wysokości ponad [...] zł. Kwota ta w zestawieniu z kwotą należnego wpisu od skargi (100 zł) dyskwalifikuje zatem Skarżącą jako osobę wymagającą przyznania prawa pomocy. Przeczy bowiem założeniu, że wniosek złożyła osoba znajdująca się w trudnej sytuacji finansowej, a do takich właśnie osób skierowana jest instytucja prawa pomocy. Tymczasem – jak wykazano wyżej – Skarżąca mogła przygotować się na poniesienie kosztu w wysokości 100 zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.