III SA/Wa 81/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-12-17

Skład orzekający: Marcin Piłaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doradcy podatkowemu ustanowionemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym należy się wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, jeśli strona nie poniosła kosztów, a pełnomocnik złożył stosowne oświadczenie?
Ratio decidendi
Doradcy podatkowemu ustanowionemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym należy się wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną wraz z podatkiem VAT, jeżeli strona nie poniosła kosztów zastępstwa procesowego, a pełnomocnik złożył oświadczenie o niepokryciu tych kosztów. Wynagrodzenie to jest przyznawane na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego.
Stan faktyczny
W sprawie dotyczącej skargi A.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, doradca podatkowy G. G. został ustanowiony pełnomocnikiem strony z urzędu. Pełnomocnik podtrzymał skargę i wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte przez stronę. Sąd uwzględnił skargę strony. Następnie referendarz sądowy rozpoznał wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi strony skarżącej – doradcy podatkowemu G. G. – kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 55,20 zł tytułem podatku VAT, łącznie 295,20 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 17.12.2014 r po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku dor. pod. G. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi A.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] .11.2013 r Nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez odwołania p o s t a n a w i a postanawia przyznać pełnomocnikowi strony skarżącej – doradcy podatkowemu G. G. - kwotę 240,-- zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 55,20,- zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy); łącznie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) Pismem z 9.05.2014 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wskazała dor. pod. G.G. jako pełnomocnika z urzędu w sprawie III SA/Wa 81/14 r. Pismem 15.07.2014 r pełnomocnik z urzędu podtrzymał skargę. Z protokołu rozprawy z 8.10.2014 r. wynika, ze pełnomocnik stawił się na rozprawie, podtrzymał skargę, wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz wydatków i oświadczył, że koszty nie zostały pokryte przez stronę. Sąd uwzględnił skargę strony. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony doradca podatkowy ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2012 r poz. 270) - dalej jako u.p.p.s.a. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należą – m.in. – środki odwoławcze, czy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jak też pomoc prawna świadczona do momentu wydania wyroku w I instancji. Należy przyznać wynagrodzenie dla ustanowionego doradcy podatkowego, kiedy strona nie jest w stanie ponieść kosztów działania doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu, a pełnomocnik zwróci się do Sądu o zwrot kosztów postępowania sądowego i złoży oświadczenie o tym, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały pokryte w całości, ani w części (§ 4 pkt 2 rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu Dz.U. Nr 31, poz 153). W ocenie referendarza sądowego, z uwagi na charakter sporu, w sprawie ma zastosowanie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Zarazem, pełnomocnik z urzędu nie wykazał, by wkład pracy uzasadniał zastosowanie powiększonej stawki, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Ze stanu faktycznego wynika, ze pełnomocnik brał udział w rozprawie przed Sądem Administracyjnym, co uzasadnia przyznanie stronie wynagrodzenia w rozmiarze wynikającym z sentencji. Mając powyższe na uwadze referendarz sądowy uznał, że na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło