III SA/Wa 812/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 października 2008r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skarg E. i W. S. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym należnym od dochodu uzyskanego w 2003 r. z tytułu sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego postanawia - odrzucić wniosek o przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej - Sygn. akt IIISA/WA 812/07 P O S T A N O W I E N I E Dnia 6 października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej E. i W. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2007r. sygn. akt III SA/Wa 812/07 w sprawie ze skarg E. i W. S. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym należnym od dochodu uzyskanego w 2003 r. z tytułu sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego postanawia: - odrzucić skargę kasacyjną - Wyrokiem z 18 lipca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi E. i W. S., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2007r. nr [...] i nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym należnym od dochodu uzyskanego w 2003r. z tytułu sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Skarżący nie występowali do Sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pismem z 1 października 2008r. Skarżący wnieśli sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną (nazwaną "apelacją") oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia apelacji. We wniosku o przywrócenie terminu wskazali, że nie uczestniczyli w rozprawie, gdyż stawiennictwo było nieobowiązkowe, a także ze względów niezależnych od siebie. Nie byli reprezentowani przez adwokata lub radcę prawnego i byli przekonani, że sentencja wyroku zostanie im doręczona. Nie otrzymali ponadto żadnej informacji w tej sprawie. W dniu 19 września 2008r. w Urzędzie Skarbowym w O., otrzymali od pracownika urzędu skarbowego w O. p. K. kopię sentencji wyroku. Zdaniem strony, pozbawiono ją możliwości obrony swych praw, czym naruszono art. 379 pkt 5 k.p.c. i art. 42 Konstytucji RP oraz prawo do sądu, zasadę równości stron wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Powołali również pismo Sądu Najwyższego – zespół do spraw korespondencji z 17 stycznia 2008r., sygn. PPV 05413/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej wyżej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ustawodawca w przepisach art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. ustanowił następujące warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu: 1) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, 2) w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 4) równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie nie został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Zatem w niniejszej sprawie za początek siedmiodniowego terminu należało uznać datę 19 września 2008r., w której strona otrzymała od pracownika z Urzędu Skarbowego w O., kopię sentencji wyroku. Tym samym termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął skarżącym 26 września 2008r. (poniedziałek). Skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej dopiero 1 października 2008r., a więc z pięciodniowym przekroczeniem terminu. Zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił jak sentencji. Sygn. akt IIISA/WA 812 /07 U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem z 18 lipca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi E. i W. S., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2007r. nr [...]i nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym, należnym od dochodu uzyskanego w 2003r. z tytułu sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Skarżący nie występowali do Sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pismem z 1 października 2008r. Skarżący wnieśli sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną (nazwaną "apelacją") oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia apelacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") - wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej dokonuje. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz dochowanie wymogów formalnych. Sąd zauważa, iż stosownie do treści art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się, do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Przepis ten oznacza, iż termin trzydziestodniowy liczy się od daty doręczenia stronie orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W sprawach, w których skargę oddalono, tylko wtedy można przyjąć, że zostały spełnione przesłanki do powstania możliwości wniesienia kasacji, gdy strona w terminie określonym w art. 141 § 2 P.p.s.a złoży wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. W niniejszej sprawie strona z takim wnioskiem nie wystąpiła. Trzydziestodniowy termin w ogóle nie rozpoczął biegu, wobec czego nie było możliwe wniesienie skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z 1 marca 2005r. sygn. akt. II GZ 9/05 oraz postanowienie NSA postanowienie NSA z 7 lipca 2004r. sygn. akt. GZ 25/04). Sąd podkreśla, iż istota kasacji polega na zakwestionowaniu orzeczenia, które składa się z sentencji i uzasadnienia, wobec czego nie sposób racjonalnie wywieść jego krytyki, bez znajomości motywów zawartych w uzasadnieniu. Brak ten pozbawia więc skarżącego możliwości racjonalnego sformułowania podstaw kasacyjnych, przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji oraz wniosków kasacyjnych. (por. postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 2001r. sygn. akt. II CZ 146/00, OSNC 2001, nr 12, poz. 180). Zauważyć ponadto trzeba, że w myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei z przepisu art. 175 § 2 P.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych. Z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do Sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym w nich mowa. Sąd odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zważył, iż skargę kasacyjną sporządzili osobiście Skarżący. Z akt sprawy nie wynika, aby byli oni adwokatami, radcami prawnymi lub doradcami podatkowymi, albo spełniali inne wskazane wyżej kryteria zawodowe. Na takie okoliczności Skarżący się nie powoływali. Tym samym stwierdzić należało, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z art. 178 ab initio P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 i art. 177 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.