III SA/Wa 818/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lipca 2012 r. sprawy ze skargi G. z siedzibą we Francji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w zakresie zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz G. z siedzibą we Francji kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego G. z siedzibą we Francji (dalej: "Skarżąca) pismem z 1 lutego 2012 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w zakresie zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Pismem z 23 lipca 2012 r. pełnomocnik Skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi oraz wniósł o umorzenie postępowania i zwrot wpisu stałego w wysokości 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W przypadku cofnięcia skargi sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.