III SA/Wa 824/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U.Sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi U.Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia - umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy - W zażaleniu z 11 maja 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 kwietnia 2017 r., skarżąca – U.Sp. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w postaci wpisu sądowego od niniejszego zażalenia. Na podstawie zarządzenia z 18 maja 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł. W odpowiedzi skarżąca uiściła należny w sprawie wpis sądowy. Przyjmując sprawę do rozpoznania referendarz sądowy uznaje, że w okolicznościach niniejszej sprawy, zasadne jest umorzenie postępowania w przedmiocie prawo pomocy. Jak stanowi bowiem art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Zdaniem referendarza sądowego, skoro zawarty w zażaleniu wniosek dotyczył zwolnienia od wpisu sądowego od tego zażalenia, a skarżąca ten wpis uiściła, uznać należało, że skarżąca nie podtrzymuje tego wniosku i wniosek ten złożyła niejako "na wyrost". Tym samym, w takiej sytuacji, niecelowe byłoby wzywanie skarżącej do złożenia wniosku na urzędowym formularzu a następnie merytoryczna jego ocena. Powyższe, przedłużałoby jednie postępowanie w sprawie. Jednocześnie tego rodzaju rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącej możliwości ponownego wnioskowania o prawo pomocy. Wniosek ten może być bowiem złożony na każdym etapie postępowania. Tym samym przyjmując, że rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, postępowanie w tym zakresie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.