III SA/Wa 831/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi F. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie omowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia F. T. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie omowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący we wskazanej skardze zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu, powołując się na treść przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", wskazał, że ustawodawca nie uzależnił możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu od wykazania przez stronę, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Skarżącego, oznacza to że sąd ma obowiązek uwzględnienia z urzędu okoliczności decydujących o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Skarżący do przedmiotowego wniosku dołączył również kserokopie dokumentów odnoszących się m. in. do jego sytuacji materialnej, wysokości osiąganych dochodów i ponoszonych wydatków oraz stanu swojego zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Jednakże nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów administracyjnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracji dotyczy więc aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2005, str. 295). Nie ma zatem możliwości wstrzymania wykonania odmownej decyzji, np. decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji, czy też decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Postanowienie organu nadzoru utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego - a tego rodzaju postanowienie zostało zaskarżone przez Skarżącego w niniejszej sprawie i objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania, nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiego rodzaju aktu administracyjnego na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż z treści skargi wniesionej w niniejszej sprawie przez Skarżącego wynika, że rzeczywistą intencją Skarżącego składającego taki wniosek było spowodowanie wstrzymania egzekucji jego zaległych zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r., a także doprowadzenie do ich umorzenia. Jednakże jak wynika z załączonych akt administracyjnych, wskazane powyżej zobowiązanie podatkowe zostało wcześniej określone Skarżącemu decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] , tj. decyzją organu podatkowego, która nie została wydana w granicach tej samej (niniejszej) sprawy administracyjnej. Sąd może co prawda na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymać w toku postępowania sądowoadministracyjnego wykonanie także innych decyzji, niż ta która była przedmiotem zaskarżenia w złożonej przez stronę skardze do sądu administracyjnego, jednakże może to być jedynie decyzja wydana w granicach tej samej sprawy administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2012 r., I OSK 2484/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast w niniejszej sprawie, jak to już wskazano powyżej, nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.