III SA/Wa 832/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za sierpień 2006 r. oraz koszty postępowania egzekucyjnego. oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] lipca 2010 r. orzekającą solidarną odpowiedzialność R. Z. (Skarżącego) za zaległości podatkowe spółki z o.o. D. w podatku od towarów i usług za sierpień 2006 r. Z uzasadnienia decyzji wynika, iż decyzją z [...] lipca 2010 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego W. orzekł o solidarnej ze sp. z o.o. D. (poprzednio B.. z o.o.) odpowiedzialności R. Z. jako członka zarządu tej spółki za zaległość ww. spółki z tytułu zobowiązań w podatku od towarów i usług za sierpień 2006 r., których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez niego obowiązków członka zarządu. Organ pierwszej instancji uznał, że nie wystąpiły przesłanki uwalniające R. Z. od odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki. W odwołaniu od ww. decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8, poz. 6 ze zm. dalej "O.p") poprzez ich błędne zastosowanie, skutkujące dokonaniem ustaleń niezgodnych ze stanem faktycznym, - art. 116 § 1 O.p. poprzez niezasadne przyjęcie, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do obciążenia go odpowiedzialnością za zobowiązania podatkowe D. Sp. z o.o. Powołaną na wstępie zaskarżoną decyzją Dyrektor izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 107 § 1 i 116 § 1 i § 2 O.p., po czym stwierdził, iż bezsporne jest, że w okresie, w którym przypadał termin płatności podatku w stosunku, do którego orzeczono o odpowiedzialności Skarżącego, pozostawał on członkiem zarządu Spółki z o.o. B.. Uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z o.o. B. z dnia 12 września 2006 r. R. Z. został powołany na prezesa zarządu tej Spółki, co zostało odnotowane w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu [...] października 2006 r. Uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z o.o. .z dnia [...] listopada 2006 r. R. Z. został odwołany z funkcji członka zarządu tej Spółki. Uchwały weszły w życie z dniem ich podjęcia. Termin płatności podatku, za który orzeczono odpowiedzialność R. Z. przypadał na dzień 25 września 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w stosunku do majątku Spółki z o.o. D. prowadzone było postępowanie egzekucyjne. Z uwagi na zbieg egzekucji do rachunku bankowego tej Spółki do prowadzenia egzekucji łącznej został wyznaczony Komornik Sądowy Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym dla W.. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. Komornik ten umorzył postępowanie egzekucyjne w trybie art. 824 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania cywilnego. Pismem z dnia 8 października 2009 r. stanowiącym wysłuchanie wierzyciela Komornik Sądowy poinformował, że podjęte w toku egzekucji czynności okazały się bezskuteczne, ponieważ nie odnaleziono majątku dłużnika, do którego mogłaby być skierowana egzekucja. Organ odwoławczy poddał ocenie sytuację finansową Spółki z o.o. D. w okresie pełnienia przez Skarżącego funkcji prezesa zarządu. Według organu odwoławczego sytuacja finansowa Spółki kwalifikowała do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, czego Skarżący nie kwestionuje twierdząc, iż w czasie pełnienia funkcji prezesa zarządu został złożony wniosek o ogłoszenie upadłości. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w aktach sprawy znajduje się pismo Sądu Rejonowego w P. z dnia 20 listopada 2008 r. sygn. akt [...], [...], oraz pismo z dnia 5 maja 2010 r. sygn. akt [...], w którym Sąd informuje, iż nie doszło do ogłoszenia upadłości B. Sp. z o.o., z uwagi na to, że wnioski o ogłoszenie upadłości ww. dłużnika obarczone brakami formalnymi były fizycznie zwracane wraz z załącznikami. Wnioski o ogłoszenie upadłości składane były w dniach 8 września 2006 r., 17 listopada 2006 r. i 28 września 2006 r. Organ wskazał, że wniosek o ogłoszenie upadłości dla uznania jego skuteczności powinien być rozpoznany przez sąd. Ponieważ złożone w niniejszej sprawie wnioski o ogłoszenie upadłości nie zostały skutecznie zgłoszone, to pozostają one bez wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy. Ustosunkowując się do informacji o fikcyjnym zbyciu urządzeń należących uprzednio do D. Sp. z o.o. Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, iż w aktach sprawy znajduje się postanowienie Prokuratury Rejonowej W. w W, z [...] lutego 2010 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie usunięcia mienia zagrożonego zajęciem wobec braku znamion czynu zabronionego. Zwrócił uwagę, że niezależnie od powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. orzekł solidarną odpowiedzialności B. Sp. z o.o. jako nabywcy składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą D. Sp. z o.o. za zaległości tej Spółki za okres od sierpnia do października 2005 r. Z uzasadnienia ww. decyzji wynika, iż zgodnie z art. 112 § 3 O.p. zakres odpowiedzialności nabywcy jest ograniczony do wartości nabytego przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub składników majątku. W związku z tym organ podatkowy stwierdził, iż B. Sp. z o.o., jako nabywca majątku ponosiła odpowiedzialność do kwoty [...] zł. Ponieważ Naczelnik Urzędu Celnego w C. orzekł o odpowiedzialności podatkowej Spółki w kwocie [...] zł odpowiedzialność za zobowiązania D. Sp. z o.o. w podatku od towarów i usług mogła być orzeczona w kwocie [...] zł i została orzeczona z tytułu zobowiązań za 2005 r. Na powyższą decyzję Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 51 § 1 pkt 1, art. 59 § 1 pkt 1, art. 62 § 1, art. 116 (w szczególności: § 1 pkt. 1 lit. b), § 1 pkt. 2 oraz § 2), art. 122, art. 187 § 1 i § 3 oraz art. 191 O.p. W uzasadnieniu Skarżący wywodził, że organy podatkowe nie wykazały, iż rzeczywiście podejmowane były czynności zmierzające do ustalenia majątku Spółki podlegającego egzekucji oraz że egzekucja z tak ujawnionego majątku okazała się bezskuteczna. Organy nie wykazały zatem wystąpienia podstawowej przesłanki odpowiedzialności Skarżącego, jaką jest bezskuteczność egzekucji wobec spółki, w której Skarżący pełnił funkcję członka zarządu. Zdaniem Skarżącego możliwe było prowadzenie egzekucji z majątku zbytego przez D. sp. z o.o. na rzecz B. sp. z o.o. w trybie art. 112 O.p. w uprzednim brzmieniu. Skarżący podniósł, że już w końcu listopada 2006 r. zwracał uwagę organowi pierwszej instancji na nieprawidłowości w funkcjonowaniu Spółki B. oraz wskazywał, iż nowy zarząd spółki podejmuje działania mogące zmierzać do usunięcia mienia Spółki spod egzekucji zobowiązań podatkowych. Jednak organy podatkowe nie podjęły jakichkolwiek działań mających na celu przymusowe wyegzekwowanie należności podatkowych w okresie kiedy egzekucja była bez wątpienia możliwa. Tym samym uznać należy, według Skarżącego, iż bezskuteczność egzekucji w niniejszej sprawie nastąpiła także z przyczyn leżących po stronie organów podatkowych i nie może obciążać Skarżącego. Skarżący podkreślił, że w dniu 26 września 2006 r. został złożony wniosek o ogłoszenie upadłości. Wniosek ten został rozpoznany przez Sąd Rejonowy w P. pod sygnaturą [...] i według wiedzy Skarżącego został zwrócony z przyczyn formalnych. Podkreślił, że przy przygotowywaniu tego wniosku korzystał z pomocy zawodowego prawnika. Podniósł, że w toku postępowania wskazywał, że Sąd zwrócił wniosek z przyczyn formalnych, ale Dyrektor Izby Skarbowej nie zweryfikował tych informacji, odmawiając przeprowadzenia zawnioskowanych przez stronę dowodów. Odmawiając przeprowadzenia dowodu organ uniemożliwił też zweryfikowanie jaki wpływ na zwrot wniosku miały działania M. J., ówczesnego przewodniczącego Rady Nadzorczej Spółki. W toku bowiem postępowania o ogłoszenie upadłości wywołanego ww. wnioskiem M. J. skierował do Sądu upadłościowego wniosek o oddalenie wniosku o ogłoszenie upadłości. Powyższa okoliczność także nie została zweryfikowana przez organy podatkowe. Zdaniem Skarżącego, na skutek powyższych zaniechań organu odwoławczego nie doszło do wykazania zaistnienia przesłanki egzoneracyjnej określonej w art. 116 § 1 pkt. 1 lit. b) O.p. Skarżący utrzymywał, iż okoliczność, że ciężar dowodzenia przesłanek egzoneracyjnych spoczywa na nim, należy rozumieć w ten sposób, iż Skarżący winien wskazać dowody na potwierdzenie swoich tez (co też uczynił), ale przeprowadzenie dowodów należy do organu i odbywa się w toku postępowania podatkowego, w szczególności, gdy Skarżący sam nie może tych dowodów uzyskać. Odmowa przeprowadzenia rzeczonych dowodów nastąpiła zatem, według Skarżącego, z naruszeniem art. 122 O.p. i skutkowała naruszeniem art. 187 § 1 oraz art. 191 tej ustawy . Następnie Skarżący podniósł, iż D. sp. z o.o. zbyła na rzecz Spółki B.— Dystrybucja sp. z o.o. (obecnie: B. sp. z o.o.) prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w C. za cenę [...] zł. Organy podatkowe uznały, iż wartość rzeczonego majątku odpowiada jego cenie, ustalonej w umowie sprzedaży, czemu dano wyraz m.in. w decyzji orzekającej solidarną odpowiedzialność B. sp. z o.o. za zaległości podatkowe D. sp. z o.o. Twierdzenie takie jest jednak całkowicie bezzasadne, ponieważ sama wartość bilansowa gruntów oraz budynków wynosiła ok. [...] zł. Natomiast operat szacunkowy wykazujący wartość majątku trwałego Spółki wyceniał ten majątek na ponad [...] zł. Jednak wyjaśnienia tych wątpliwości organy zaniedbały, pomimo zwrócenia na nie uwagi przez Skarżącego. W związku z tym, zdaniem Skarżącego, uznać należy, iż wskazał on majątek, z którego możliwe było prowadzenie egzekucji. Tym samym spełniona została przesłanka egzoneracyjna, o której mowa w art. 116 § 1 pkt 2 O.p. Ponadto Skarżący podniósł, że według jego pamięci dokonał on w imieniu Spółki płatności zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2006 r. w obowiązującym terminie. Istnieje zatem możliwość, iż przedmiotowe zobowiązanie wygasło w myśl art. 59 § 1 ust. 1 O.p. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Istotą postępowania w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu spółek kapitałowych jest badanie przesłanek pozytywnych i negatywnych mających znaczenie dla określenia istnienia odpowiedzialności konkretnego członka zarządu. Przesłanki odpowiedzialności osób trzecich - członków zarządu spółek z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe tych spółek określa art. 116 § 1 O.p. Według postanowień tego przepisu za zaległości podatkowe spółki odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1) nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy; 2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Zakres odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością określa § 2 art. 116 O.p. Dyrektor Izby Skarbowej swoje rozstrzygnięcie oparł o treść tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. i w ocenie Sądu postąpił prawidłowo. Ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1318) wprowadziła zmianę art. 116 § 2 O.p., która sprowadza się do objęcia odpowiedzialnością członków zarządu zobowiązań "których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu" (poprzednio odpowiedzialność obejmowała zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu). Zgodnie z art. 8 ww. ustawy zmieniającej do odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zaległości podatkowe powstałe przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się art. 112, 114a i art. 115 § 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Ponieważ w przepisie tym określono zakres zastosowania przepisów dotychczasowych, nie obejmując tym zakresem art. 116 § 2, to przyjąć należy, że nowe określenie zakresu odpowiedzialności odnosi się do odpowiedzialności podatkowej powstałej przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2010 r., I UK 87/10, LEX nr 611813). Rozważając wystąpienie przesłanek odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w niniejszej sprawie, przede wszystkim podnieść należy, iż niesporne jest, że Skarżący pozostawał członkiem zarządu Spółki z o.o. B. w okresie od 12 września 2006 r. do 2 listopada 2006 r., a więc w okresie, w którym upływał termin płatności podatku od towarów i usług za sierpień 2006 r. (termin ten upływał z dniem 25 września 2006 r.). W ocenie Sądu organy podatkowe w sposób uprawniony przyjęły, że egzekucja z majątku Spółki była bezskuteczna. Celem wyjaśnienia wskazać należy, egzekucja jest bezskuteczna wówczas, gdy na skutek jej prowadzenia wierzyciel nie uzyskał zaspokojenia swojej wierzytelności. Jak wynika z akt sprawy, ze względu na zbieg egzekucji mocą postanowienia Sądu Rejonowego w C. Wydział [...] Cywilny z dnia [...] lipca 2007 r. do prowadzenia egzekucji wobec Spółki z o.o. B. wyznaczony został Komornik Sądowy Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym dla W.. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. Komornik ten umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 824 § 1 pkt 1 K.p.c. Zgodnie z treścią tego przepisu postępowanie umarza się w całości lub części z urzędu, jeżeli jest oczywiste, że z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych. Zatem przyczyną umorzenia postępowania egzekucyjnego był brak majątku należącego do Spółki z o.o. D. (wcześniej Spółka z o.o. B.). Mając na uwadze przyczynę umorzenia postępowania egzekucyjnego nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 116 § 1 O.p., tj., iż egzekucja z majątku Spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna. Zarzut skargi, iż organy podatkowe nie wykazały, czy rzeczywiście podejmowane były czynności zmierzające do ustalenia majątku Spółki oraz że organy podatkowe zastosowały "wszystkie dopuszczalne i możliwe w niniejszej sprawie formy egzekucji" jest nietrafny, ponieważ egzekucja była prowadzona przez Komornika Sądowego. Organy musiały więc oprzeć się na informacjach przekazanych im przez Komornika i przyjąć jako dowód w sprawie postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje okoliczność, że w końcu listopada 2006 r. Skarżący zwracał organowi podatkowemu uwagę na nieprawidłowości w funkcjonowaniu Spółki D.. Po pierwsze organ podatkowy nie posiada kompetencji do dyscyplinowania podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w razie podejmowania przezeń nietrafnych decyzji gospodarczych, po drugie zwrócenie uwagi na nieprawidłowości w funkcjonowaniu Spółki nie może być utożsamiane ze wskazaniem mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. W świetle postanowień art. 116 § 1 pkt 2 O.p. członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności, gdy wskaże mienie spółki, z którego egzekucja jest możliwa. Zauważenia wymaga, iż w przepisie tym wyraz "wskazać" został użyty w czasie teraźniejszym, zatem chodzi o wskazanie mienia spółki w czasie prowadzenia postępowania o przeniesienie odpowiedzialności, a nie w każdym dowolnym, nawet bardzo odległym czasie poprzedzającym to postępowanie. Jeśli bowiem członek zarządu wskaże mienie spółki, z którego możliwe jest zaspokojenie wierzyciela w drodze egzekucji, wówczas orzekanie o przeniesieniu odpowiedzialności jest bezprzedmiotowe. Istotne jest też, by egzekucja ze wskazanego mienia była możliwa. Tymczasem Skarżący uważa, iż przekazanie informacji o zaniżeniu wartości majątku Spółki z o.o. D. przy sprzedaży go na rzecz Spółki z o.o. B. Dystrybucja jest spełnieniem przesłanki egzoneracyjnej, o której mowa w art. 116 § 1 pkt 2 O.p. Skoro majątek został sprzedany, to jest rzeczą oczywistą, że prowadzenie z niego egzekucji w celu pokrycia długu poprzedniego właściciela nie jest możliwe, niezależnie od kwoty za jaką został sprzedany. W niniejszej sprawie Skarżący nie wskazał żadnego majątku Spółki, z którego egzekucja była możliwa, więc twierdzenie, iż wystąpiła przesłanka określona ww. przepisem jest błędne. Ze swej strony organ podatkowy podjął niezbędne kroki, by doprowadzić do zaspokojenia wierzytelności z masy majątkowej należącej do Spółki z o.o. D.. Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., wydaną na podstawie art. 112 O.p., Naczelnik Urzędu Skarbowego W. orzekł solidarną odpowiedzialności B. Sp. z o.o. jako nabywcy składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą D. Sp. z o.o. za zaległości tej Spółki. Trafnie Dyrektor Izby Skarbowej zauważył w odpowiedzi na skargę, iż transakcja sprzedaży majątku Spółki D. została dokonana w formie aktu notarialnego w dniu [...] marca 2007 r. repertorium [...] przed notariuszem za cenę [...] zł. Akt notarialny jest dokumentem urzędowym, co oznacza, że zawartą w nim treść należy traktować za udowodnioną, zaś wzruszenie aktu notarialnego może nastąpić tylko w drodze postępowania sądowego. Skoro ww. akt nie został obalony, to prawidłowo organ podatkowy przyjął wartość sprzedanego majątku taką jaka została wykazane w akcie notarialnym. Niezależnie od powyższego podnieść trzeba, iż prokurator Prokuratury Rejonowej W. w W. postanowieniem z [...] lutego 2010 r. umorzył śledztwo w sprawie udaremnienia w dniu 16 marca 2007 r. w C. zaspokojenia wierzyciela Skarbu Państwa reprezentowanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w W. przez dłużnika D. sp. z o.o. z siedzibą w W., w razie grożącej tej Spółce upadłości, poprzez zbycie na rzecz firmy B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na podstawie aktu notarialnego - umowy sprzedaży [...] składników swojego majątku w postaci prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz budynków i innych urządzeń stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności wobec braku znamion czynu zabronionego. Słusznie też organ odwoławczy zauważył, że zbycie majątku wymienionego w akcie notarialnym potwierdza fakt, iż Spółka nie posiadała majątku, z którego możliwe byłoby zaspokojenie wierzytelności. Pozostaje jeszcze rozważyć, czy w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki określone w art. 116 § 1 pkt 1 lit. a) i b). Stwierdzić należy, iż w tym zakresie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości po stronie organów podatkowych. Otóż Skarżący utrzymywał, że w dniu 26 września 2006 r. złożył wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki z o.o. B., żądał też przeprowadzenia dowodu z akt sprawy zarejestrowanej w Sądzie Rejonowym w P. pod sygn. [...] na okoliczność przyczyn zwrócenia tego wniosku. Wskazywał przy tym, że przyczyną zwrócenia wniosku mogły być działania M. J. ówczesnego prezesa Spółki, który miał złożyć do Sądu pismo o oddalenie wniosku o ogłoszenie upadłości. Dyrektor Izby Skarbowej wystąpił do Sądu Rejonowego z zapytaniem o przedmiotowy wniosek. Z nadesłanej przez Sąd odpowiedzi jednoznacznie wynika, iż wniosek z dnia 26 września 2006 r. został zwrócony z powodu braków formalnych. W ocenie Sądu organ podatkowy dostatecznie wyjaśnił przyczynę zwrotu przedmiotowego wniosku o ogłoszenie upadłości. Sąd wskazuje, że dla uwolnienia się od odpowiedzialności bez znaczenia pozostaje wskazywana przez Skarżącego okoliczność, iż wniosek o ogłoszenie upadłości z 26 września 2006 r. został sporządzony przez radcę prawnego. Niezależnie od tego kto sporządził taki wniosek, skutki jego zwrócenia przez Sąd z przyczyn formalnych ponosi zarząd spółki z o.o. Reasumując, w niniejszej sprawie zaistniały wszystkie konieczne przesłanki pozytywne do orzeczenia odpowiedzialności podatkowej Skarżącego, który z kolei nie wykazał istnienia choćby jednej przesłanki negatywnej. Zdaniem rozpatrującego sprawę składu orzekającego zebrany w sprawie materiał dowodowy w pełni usprawiedliwiał zastosowanie przez organy podatkowe w stosunku do Skarżącego unormowania art. 116 Ordynacji podatkowej. Uznać przy tym należy - wbrew twierdzeniom skargi - że organy nie uchybiły przepisom Ordynacji podatkowej, regulującym zasady prowadzenia postępowania podatkowego (Skarżący zarzucił w skardze naruszenie art. 122, 187, 191 wymienionej ustawy). W szczególności, zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja została wydana w następstwie podjęcia przez organy wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jakie tylko organ w tym postępowaniu mógł podjąć. Nie naruszono zatem zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej art. 122 Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji również zasady zupełności materiału dowodowego, wyrażonej w art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 116 ustawy Ordynacja podatkowa, ocena obowiązków organu podatkowego, wynikającego z unormowań zawartych w art. 122 oraz 187 § 1 Ordynacji podatkowej winna być dokonywana przez pryzmat treści art. 116 § 1 tej ustawy, w którym to przepisie ustawodawca - w odniesieniu do przesłanek egzoneracyjnych - wyraźnie przesunął ciężar wykazania określonych faktów i okoliczności z organu podatkowego, na osobę wobec której prowadzone jest postępowanie. Dokonana przez organy ocena zebranego materiału dowodowego nie wykracza poza granice wytyczone zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 O.p.). W tej sytuacji skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).