III SA/Wa 837/07

WyrokWSA w Warszawie2007-10-15

Skład orzekający: Jerzy Płusa, Sylwester Golec, Krystyna Kleiber

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru może wstrzymać postępowanie egzekucyjne w administracji, jeśli wierzyciel nie wyraził na to zgody, a egzekwowane należności nie pozostają we właściwości urzędów skarbowych?
Ratio decidendi
Organ nadzoru nie może wstrzymać postępowania egzekucyjnego w administracji, jeśli wierzyciel nie wyraził na to zgody, a egzekwowane należności nie pozostają we właściwości urzędów skarbowych. W takim przypadku organ nadzoru jest związany stanowiskiem wierzyciela i zobowiązany jest odmówić wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Zarzuty dotyczące zasadności wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz prawidłowości wystawionych tytułów wykonawczych nie mogą być przedmiotem oceny w postępowaniu o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do Izby Skarbowej o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Wierzyciel (Wójt Gminy) nie wyraził zgody na wstrzymanie egzekucji. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił wstrzymania, powołując się na brak zgody wierzyciela. Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie. Skarżący zaskarżył postanowienie Ministra Finansów, zarzucając zaniechanie kontroli i naruszenie Konstytucji, podnosząc kwestie dotyczące wadliwości tytułów wykonawczych i zasadności roszczeń. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Protokolant Anna Armińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2007 r. sprawy ze skargi B.I. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2006 r. B. I., zwany dalej "Skarżącym", zwrócił się do Izby Skarbowej w W. o wstrzymanie prowadzonego wobec niego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. postępowania egzekucyjnego. W załączeniu do powyższego pisma Skarżący przedłożył kopię skargi skierowanej do Ministerstwa Sprawiedliwości na "inercję organów do spraw ścigania przestępstw, wymiaru sprawiedliwości (...)", wskazując, iż w skardze tej zawarł istotne argumenty przemawiające za wstrzymaniem egzekucji. Pismem z dnia [...] listopada 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., powołując się na art. 23 § 6 i § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "u.p.e.a.", zwrócił się do wierzyciela – Wójta Gminy Ż. o zajęcie stanowiska w przedmiocie wniosku Skarżącego o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Wierzyciel, w stanowisku zawartym w piśmie z dnia [...] listopada 2006 r., poinformował, że nie wyraża zgody na wstrzymanie egzekucji. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił Skarżącemu wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 23 § 6 u.p.e.a., organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ, z zastrzeżeniem § 7, który to przepis uzależnia możliwość wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego dotyczącego innych należności pieniężnych niż pozostających we właściwości urzędów skarbowych od uzyskania zgody wierzyciela. Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził, iż z uwagi na związanie organu nadzoru stanowiskiem wierzyciela, był obowiązany odmówić Skarżącemu wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie domagając się uchylenia tego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia powołując się, m.in. na art. 29 § 2 w związku z art. 27 § 1 u.p.e.a podniósł, że organ egzekucyjny obowiązany był zwrócić wierzycielowi tytuły wykonawcze, gdyż nie zostały one sporządzone według ustalonego wzoru. W takiej sytuacji sprzeciw wierzyciela nie ma znaczenia i nie może być uwzględniony, a postępowanie egzekucyjne należało wstrzymać do czasu rozpatrzenia zarzutów. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. Minister wskazał, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 23 u.p.e.a. Podkreślił, iż z § 7 tego artykułu wynika niedopuszczalność wstrzymania postępowania egzekucyjnego bez zgody wierzyciela. Skoro zatem w rozpatrywanej sprawie wierzyciel nie wyraził takiej zgody, Dyrektor Izby Skarbowej w W. zobligowany był do odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Odnosząc się natomiast do zawartych w zażaleniu zarzutów Skarżącego dotyczących tytułu wykonawczego Minister Finansów stwierdził, iż nie mogły one być przedmiotem oceny w ramach postępowania o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Skarżący pismem z dnia [...] lutego 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie Ministra Finansów, w której zarzucił zaniechanie kontroli zasadności decyzji zgodnie z art. 25 ust. 1 u.p.e.a. oraz naruszenie art. 7 Konstytucji. Skarżący podniósł, że tytuły wykonawcze nie spełniały wymogów z art. 27 § 1 pkt 1, 3 i 6 u.p.e.a. W związku z tymi uchybieniami winny być zwrócone wierzycielowi. Organ egzekucyjny tego nie uczynił tym samym zaniechał kontroli tych dokumentów i bezprawnie prowadził egzekucję. Nadto Skarżący podniósł, że roszczenia wierzyciela są nieuprawnione, bo powstały w wyniku przestępstwa polegającego na fałszowaniu ewidencji nieruchomości i wymuszeniu. W tych sprawach zostało wszczęte postępowanie karne. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wnosząc o oddalenie skargi wskazał m.in., że zarzuty odnoszące się do naruszenia art. 27 § 1 pkt 1, 3 i 6 u.p.e.a oraz braku podstaw do dochodzenia należności pieniężnych objętych przedmiotowymi tytułami wykonawczymi mogły być przedmiotem zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Wyjaśnił również, iż takie postępowanie, zainicjowane pismem Skarżącego z dnia [...] listopada 2006 r. jest w toku i nie zostało zakończone. Natomiast w przedmiotowej sprawie okolicznością przesądzającą było stanowisko wierzyciela, którym organ nadzoru jest związany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Przedmiotem oceny Sądu w rozpatrywanej sprawie była prawidłowość postanowień o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Skarżącego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), ocena ta dokonywana jest pod względem zgodności z prawem. Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie, ani też poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji przepisów prawa nie naruszają. Nie wystąpiła zatem żadna z przesłanek ich uchylenia lub stwierdzenia nieważności, wskazanych w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Postanowienia powyższe zostały wydane w oparciu o art. 23 § 6 u.p.e.a., który to przepis stanowi, iż organy sprawujące nadzór mogą w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ, z zastrzeżeniem § 7. Z brzmienia tego przepisu wynika zatem, iż wstrzymanie postępowania egzekucyjnego zależy od uznania organu nadzoru i ograniczone jest do szczególnie uzasadnionych przypadków. Jednakże w sytuacji, gdy postępowanie egzekucyjne dotyczy innych należności pieniężnych niż pozostających we właściwości urzędów skarbowych, wstrzymanie postępowania egzekucyjnego jest możliwe wyłącznie za zgodą wierzyciela (art. 23 § 7 u.p.e.a.). Ponieważ w rozpatrywanej sprawie egzekwowane były należności z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego, a wierzyciel tych należności, tj. Wójt Gminy Ż. nie wyraził zgody na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, organ nadzoru kierując się treścią tego ostatniego przepisu, nie mógł podjąć innego rozstrzygnięcia, aniżeli to, które zostało zawarte w wydanym przez ten organ postanowieniu z dnia [...] grudnia 2006 r. utrzymanym następnie w mocy przez Ministra Finansów postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. Należy ponadto podkreślić, iż powyższe postanowienia zostały wydane w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem Skarżącego z dnia [...] listopada 2006 r. Postępowanie to toczyło się na podstawie art. 23 § 6 i § 7 u.p.e.a, a jego przedmiotem była kwestia wstrzymania postępowania egzekucyjnego w oparciu o wskazane w tych przepisach przesłanki warunkujące możliwość podjęcia takiego rozstrzygnięcia przez organ nadzoru nad organem egzekucyjnym. W takim też zakresie postanowienia te podlegały ocenie Sądu, ponieważ w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach sprawy. Granice te zaś wyznaczane są przedmiotem zaskarżenia, którym - o czym była już mowa, w rozpatrywanej sprawie było postanowienie w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Z powyższych względów nie mogły podlegać ocenie Sądu, gdyż nie mieściły się w granicach sprawy, te wszystkie zarzuty podnoszone przez Skarżącego, które odnosiły się do zasadności wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz prawidłowości wystawionych tytułów wykonawczych. W tym zakresie służą zobowiązanemu inne środki prawne przewidziane w przepisach u.p.e.a., jak choćby możliwość wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, z której to możliwości Skarżący skorzystał, tak bowiem zostało potraktowane jego pismo z dnia [...] listopada 2006 r. Jak wynika z treści udzielonej przez Ministra Finansów odpowiedzi na skargę, postępowanie w sprawie zgłoszonych przez Skarżącego zarzutów jest w toku i nie zostało jeszcze zakończone. Z analogicznych - jak przedstawione wyżej - względów, nie mogą podlegać ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie również te wszystkie argumenty i zarzuty Skarżącego, które odnoszą się do prawidłowości postępowania podatkowego w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego. Stwierdzić więc trzeba, iż postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 23 § 6 u.p.e.a., którego przedmiotem jest wstrzymanie egzekucji administracyjnej, nie jest możliwe kwestionowanie działań organu egzekucyjnego, prawidłowości wystawionych przez wierzyciela tytułów wykonawczych, czy też wreszcie zgodności z prawem, stanowiących podstawę do wystawienia tych tytułów - decyzji podatkowych. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło