III SA/Wa 844/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, , po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej oraz umorzenia postępowania w sprawie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej z tytułu podatku od zasiedzenia postanawia: odrzucić skargę W dniu 26 lutego 2013 r. została nadana w urzędzie pocztowym skarga skarżącej – I. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej oraz umorzenia postępowania w sprawie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej z tytułu podatku od zasiedzenia. W zaskarżonej decyzji Skarżąca została prawidłowo pouczona o trybie i terminie do wniesienia skargi. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. decyzja, skierowana na adres Skarżącej, została odebrana w dniu 25 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia rozstrzygnięcia w sprawie, o czym skarżąca została prawidłowo pouczona w zaskarżonej decyzji. Sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzuca natomiast skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro skarżąca zaskarżoną decyzję otrzymała 25 stycznia 2013 r. to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem bieg 26 stycznia 2013 r. i upłynął 25 lutego 2013 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 2 p.p.s.a. Pomimo prawidłowego pouczenia o trybie i terminie do wniesienia skargi oraz o skutkach jego niezachowania, skarżąca wniosła skargę dopiero 26 lutego 2013 r., czyli z uchybieniem terminu do jej wniesienia wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zasadne stało się zatem odrzucenie skargi. Sąd mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.