III SA/Wa 85/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r. i 2012 r. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz doradcy podatkowego J. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty - kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2017 r. r., sygn. III SA/Wa 85/17 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącej M. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym miedzy innymi ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Krajowej Izby Doradców Podatkowych w W. na pełnomocnika Skarżącej został wyznaczony doradca podatkowy J.K.. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w sprawie. Pismem z 25 maja 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym 25 maja 2018 r) pełnomocnik Skarżącej doradca podatkowy J.K. wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej natomiast pismem z 28 maja 2018 r. wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu. (Dz.U. Nr 31, poz. 153, dalej - "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r. i 2012 r. Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji, w pozostałych sprawach 240 zł. Stosownie natomiast do ust. 2 pkt 2 cytowanego przepisu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy – 75 % tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie do § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.