III SA/Wa 852/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić na jej rzecz adwokata Skarżąca M.S. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Wskazała na takie okoliczności jak wiek swój i męża ([...] lata i [...] lat), zły stan zdrowia (Skarżąca leczy się na [...] , [...] , [...] , przeszła [...] , czeka na operację [...] , zaś mąż ma [...] , [...] , jest po [...] ) i brak możliwości samodzielnego funkcjonowania. Skarżąca i jej mąż utrzymują się z emerytur wynoszących łącznie [...] zł. Stałe wydatki Skarżąca wyliczyła natomiast na kwotę 1.150 zł. Do majątku zaliczyła mieszkanie. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że udzielenie stronie prawa pomocy powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe (por. postanowienia NSA z: 5 sierpnia 2013 r., II FZ 616/13; 23 stycznia 2013 r. I FZ 2/13 oraz II FZ 1017/12; 10 stycznia 2013 r. II FZ 1005/12). Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika bowiem, że utrzymuje się ona (podobnie jak mąż) z emerytury wynoszącej łącznie ponad [...] zł. Pokrywa z niej bieżące wydatki wśród których wymieniła m. in. czynsz (356,54 zł), opłaty za energię elektryczną (163 zł), gaz (50 zł), telefony (93,01 zł), telewizję (59 zł), środki czystości (30 zł). Co istotne Skarżąca i jej mąż pozostają pod opieką lekarzy - Skarżąca leczy się na [...] , [...] , [...] , przeszła [...] , czeka na operację [...] , zaś mąż ma [...] , [...] (trzy razy w tygodniu poddawany jest [...] ), jest po amputacji [...] . To powoduje, że znaczącą pozycję w domowym budżecie zajmują wydatki na leki (200 zł) i pomoc opiekunki, gdyż małżonkowie nie są w stanie samodzielnie funkcjonować (500 zł). Dodatkowo mąż nie może sam się poruszać środkami komunikacji miejskiej, co generuje koszty związane z dojazdami do przychodni samochodem prywatnym (każdorazowo 20 zł). Uwzględniając zatem wysokość dochodu, jakim miesięcznie Skarżąca dysponuje oraz konieczność czynienia (z uwagi na wiek i liczne schorzenia) wysokich nakładów na ochronę zdrowia referendarz sądowy uznał, iż zasadne jest zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz adwokata, którego wolę "przydzielenia" wyraźnie wyartykułowała w swoim piśmie z 17 kwietnia 2018 r. Tym samym bez konieczności uzupełnienia materiału dowodowego w niniejszej sprawie (referendarz sądowy dał mianowicie wiarę złożonym przez Skarżącą – pod rygorem odpowiedzialności karnej – oświadczeniom) na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.