III SA/Wa 856/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-06-22

Skład orzekający: Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca wykazała, że jej sytuacja materialna uniemożliwia jej poniesienie kosztów wpisu od skargi, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od tych kosztów?
Ratio decidendi
Instytucja prawa pomocy ma na celu zapewnienie stronie dostępu do sądu, gdy nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości swojej sytuacji materialnej, przedstawiając informacje wybiórczo i nie wykonując wezwań sądu, co skutkowało odmową przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący E. i H. C. wnieśli o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, powołując się na trudną sytuację finansową. Przedstawili swoje dochody z umów o pracę, zleceń i emerytury. Pełnomocnik skarżących wyjaśnił, że wniosek dotyczy zwolnienia od wpisu od skargi i przedstawił przychody i koszty ich uzyskania za 2010 r., deklaracje VAT-7 oraz zaświadczenie o pobycie w sanatorium, wskazując na niemożność przedstawienia dalszych dokumentów z powodu pobytu w sanatorium.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. C. i H. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [..] stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie 1. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu Skarżący E. i H. C. wnieśli na formularzach PPF o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację finansową spowodowaną roszczeniami organów podatkowych. Źródłami utrzymania Skarżących są: umowa o pracę, umowy zlecenia oraz emerytura, z których dochód wynosi odpowiednio 1.200 zł, 8.862,76 zł i 3.505 zł oraz 1.600 zł. Skarżący zaznaczyli że między nimi istnieje ustrój rozdzielności majątkowej. 2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik Skarżących przesłał pismo z 24 maja 2010 r., w którym wyjaśnił, że wniosek dotyczy zwolnienia od wpisu od skargi. Wskazał, że przychody z działalności Skarżącego za 2010 r. wyniosły 7.577,71 zł, zaś koszty ich uzyskania 18.851,74 zł. Pełnomocnik poinformował jednocześnie, że przedstawienie dalszych informacji i dokumentów – z uwagi na pobyt Skarżącego w sanatorium – nastąpi po 3 czerwca 2010 r. Do pisma dołączył deklaracje VAT-7, zaświadczenia o zarobkach, zaświadczenie o pobycie w sanatorium. Uwzględniając powyższe zważono, co następuje: 3. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z brzmienia tego przepisu jednoznacznie wynika, że ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie. Wobec tego pochodzące od niej informacje na temat jej możliwości płatniczych, powinny być na tyle szczegółowe, by możliwa była ocena rzeczywistej kondycji finansowej strony. 4. Tymczasem w niniejszej sprawie informacje o stanie majątkowym Skarżący przedstawili w sposób wybiórczy. Nie wykonali mianowicie wezwania referendarza sądowego z 11 maja 2010 r. Nie uczynili tego ani w terminie wskazanym w tym wezwaniu, ani też w terminie sugerowanym przez pełnomocnika, tj. do dnia 7-8 czerwca 2010 r. W tej sytuacji referendarz sądowy nie miał możliwości całościowego wglądu w sytuację majątkową Skarżących. Nie udzielili oni bowiem informacji na temat bieżących wydatków (w tym z tytułu wynagrodzenia na rzecz pełnomocnika), tytułu prawnego do zajmowanego lokalu. Nie nadesłali zeznań podatkowych, dokumentów potwierdzających wysokość emerytury oraz bieżących wydatków, wyciągów bankowych, dokumentów dotyczących postępowania egzekucyjnego. Tym samym Skarżący nie wykazali w sposób bezsprzeczny i nie budzący wątpliwości, że ich sytuacja materialna uniemożliwia im poniesienie kosztów wpisu od skargi. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło