III SA/Wa 859/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia urzędowego formularza PPF w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004r. postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia urzędowego formularza PPF- Skarżący D. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004r. Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 859/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w przedmiotowej sprawie. Postanowienie zostało doręczone Skarżącemu 21 kwietnia 2011 r. W dniu 20 maja 2011 r. Skarżący złożył skargę na powyższe postanowienie i wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Skarżący zarządzeniem z 30 maja 2011 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie wypełnionego urzędowego formularza PPF. Zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu 28 czerwca 2011 r. W odpowiedzi Skarżący w dniu 5 lipca 2011 r. wniósł o wyznaczenie dodatkowego terminu, ponieważ nie był w stanie zebrać wymaganych dokumentów Postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 16 sierpnia 2011 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Równocześnie wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 października 2011 r. zwrócił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w warszawie wniosek o przywrócenie terminu w celu rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a." sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek może przywrócić termin. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 P.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W art. 87 § 1 P.p.s.a. przewidziano, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z treści powyższego przepisu wynika, że podstawowym kryterium przywrócenia terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu oraz dokonanie czynności, która nie została dokonana w terminie. Sąd uznał, że składając wniosek o przywrócenie terminu 16 sierpnia 2011 r. (data nadania na poczcie) Skarżący dochował terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Nie spełnił jednak warunku równoczesnego dokonania czynności, której termin został uchybiony. Ponadto nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek bowiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków w przedmiotowej sprawie nie zawierał uzasadnienia. Zatem pismem z dnia 18 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF poprzez złożenie wypełnionego i podpisanego formularza PPF oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wraz z wezwaniem doręczono Skarżącemu urzędowy formularz PPF. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie Skarżący otrzymał 7 grudnia. 2011 r. W odpowiedzi na wezwanie Skarżący 14 grudnia 2011 r. złożył jedynie wypełniony i podpisany formularz PPF. Nie uprawdopodobnił natomiast okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie ugruntowany jest pogląd, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). W niniejszej sprawie Skarżący ani we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia urzędowego formularza PPF, ani też na wezwanie Sądu z dnia 18 listopada 2011 r. o uzupełnienie braków formalnych przedmiotowego wniosku nie podał żadnych okoliczności, które mogły by wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu. Zatem Skarżący nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 87 § 2 P.p.s.a. Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie , art. 190, art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia