III SA/Wa 872/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Olesińska, sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Grażyna Wojda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2017 r. sprawy ze skargi E. S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 26 listopada 2015 r. nr IPPB1/4511-1017/15-4/KS w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę E. S.- dalej "Skarżąca" - w dniu 2 września 2015 r., złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą M. [...]. Na podstawie umowy zawartej 22 maja 2015 r. z Polskim Instytutem S. [...] otrzymała dotację w kwocie 819.666 zł na finansowanie w 77,63% budżetu przedsięwzięcia pn. "P." - program międzynarodowej promocji polskiej kinematografii w liniach lotniczych. Kwota dotacji zostanie wypłacona Skarżącej w trzech ratach: 1) I rata w wysokości 480.000 zł., 2) II rata w wysokości 200.000 zł., 3) III rata w wysokości 139.666 zł. Termin wypłaty każdej raty będzie ustalany przez Instytut i Skarżącą w trybie roboczym stosownie do harmonogramu przedsięwzięcia i realnego zaawansowania prac, przy czym II rata dotacji może być wypłacona dopiero po przedstawieniu przez Skarżącą Instytutowi umów z innymi liniami lotniczymi niż P.[...], a III rata po przyjęciu przez Instytut rozliczenia dotacji. Dotacja ta pochodzi z ogłoszonego przez PISF "Programu Operacyjnego Promocja Filmu Polskiego Za Granicą na rok 2015". Celami programu są: 1.1. Promocja filmów polskich zakwalifikowanych do ubiegania się o nagrody na festiwalach międzynarodowych, zaliczonych przez FIAPF do kategorii konkursowych festiwali filmów fabularnych oraz o prestiżowe międzynarodowe nagrody filmowe, tj. nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej - Oscar, Złote Globy oraz nagrody EFA. 1.2. Promocja polskich filmów oraz osiągnięć polskich twórców filmowych poza granicami kraju w ramach międzynarodowych festiwali i imprez filmowych innych niż wymienione w ppkt 1.1. 1.3. Prezentacja polskiego filmu oraz dorobku polskich twórców filmowych poza granicami kraju w formie przeglądów, retrospektyw, pokazów specjalnych, konferencji, wystaw itp. 1.4. Realizacja współpracy międzynarodowej w dziedzinie filmu, w szczególności zmierzająca do inicjowania koprodukcji, promowania polskiego przemysłu filmowego oraz udziału gości zagranicznych w krajowych imprezach filmowych. 1.5. Wspieranie działań promocyjnych i marketingowych mających na celu wprowadzanie polskich filmów do dystrybucji zagranicznej. Skarżąca przeznaczy dotację udzieloną przez Instytut wyłącznie na sfinansowanie kosztów realizacji wskazanego przedsięwzięcia. Całkowity planowany koszt realizacji przedsięwzięcia wynosi 1.055.826 zł i poza udzieloną przez Instytut dotacją Skarżąca dysponuje środkami finansowymi własnymi i zobowiązała się wykorzystać je wyłącznie na pokrycie kosztów realizacji przedsięwzięcia. Koszt realizacji przedsięwzięcia nie jest współfinansowany z innych źródeł. Pismem z dnia 17 listopada 2015 r. pełnomocnik Skarżącej uzupełnił złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wskazując, że: - przedmiotem prowadzonej przez Skarżącą działalności jest nabywanie majątkowych praw autorskich do polskich filmów (od producentów i dystrybutorów) oraz ich sprzedaż liniom lotniczym. Firma Skarżącej jest jedyną agencją na rynku polskim zajmującą się dostarczaniem polskich filmów liniom lotniczym (w szczególności P.), - podstawą przyznania Skarżącej środków finansowych jest ogłoszony i realizowany przez Polski Instytut S.: Program Operacyjny Promocja Filmu Polskiego za Granicą. Na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. z 2015 r., poz. 1403) oraz rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie udzielania przez Polski Instytut S. dofinansowania przedsięwzięć z zakresu kinematografii (Dz. U. Nr 219, poz. 1870 ze zm.) Dyrektor Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej ogłosił Program Operacyjny Promocja polskiego filmu za granicą na rok 2015. Program Operacyjny zatwierdzony został przez Radę Instytutu Uchwałą nr 130 z dnia 13 października 2014 r. wydaną w trybie § 14 pkt 1 Statutu Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej stanowiącego załącznik do Zarządzenia Ministra Kultury z dnia 2 września 2005 r. w sprawie nadania statutu Polskiemu Instytutowi Sztuki Filmowej (M.P. z 2005 r. Nr 52 poz. 722 ze zm.) i ogłoszony Zarządzeniem nr 241, Dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej z dnia 14 listopada 2014 r. w sprawie wprowadzenia Programów Operacyjnych Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej na rok 2015 oraz Trybu naboru i wyboru wniosków w ramach Programów Operacyjnych Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej na rok 2015. Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o kinematografii Instytut dofinansowuje przedsięwzięcia w formie dotacji, a w odniesieniu do przedsięwzięć z zakresu przygotowania projektów filmowych i produkcji filmów również w formie udzielenia pożyczki lub poręczenia. Na podstawie art. 23 ust. 6 ustawy o kinematografii Minister Kultury wydał rozporządzenie z dnia 27 października 2005 r. Zgodnie z § 1 Rozporządzenia Polski Instytut S. udziela w formie dotacji dofinansowania przedsięwzięć z zakresu m. in. promocji polskiej twórczości filmowej oraz upowszechniania kultury filmowej. Na podstawie powyższych przepisów została w dniu 22 maja 2015 r. zawarta umowa pomiędzy PISF a Skarżącą. Zgodnie z § 1 umowy Instytut zobowiązał się do udzielenia Beneficjentowi, na podstawie jego wniosku o udzielenie dofinansowania złożonego w ramach programu operacyjnego Instytutu, dotację w kwocie 819.666 PLN na finansowanie w 77.63% budżetu przedsięwzięcia pn. "P." - program międzynarodowej promocji polskiej kinematografii w liniach lotniczych. - umowa, na podstawie której przyznano dotację zawarta została pomiędzy: "Polskim Instytutem S., z siedzibą w W. ([...]), przy ul. [...] reprezentowanym przez: Pana J.B. - Zastępcę Dyrektora Instytutu, Panią H. S. Księgową Instytutu, E. S. zamieszkałą w W. ([...]) przy ul. [...] PESEL [...], prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą M. [...] w W. ([...]) przy ul. [...]. zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, o nadanym numerze NIP: [...] oraz REGON: [...], działającą osobiście." Umowa została więc zawarta w ramach prowadzonej przez Skarżącą działalności gospodarczej. - dotacja została przyznana na podstawie przepisów i umowy opisanej w pkt 2 oraz we wniosku ORD-IN. W § 2 umowy zawarto definicje pojęć użytych w umowie i zgodnie z tym "dotacja" oznacza "dofinansowanie kosztów realizacji przedsięwzięcia zgodnie z art.2 3 ustawy o kinematografii". Jest to dotacja przedmiotowa, przeznaczona na przeprowadzenie projektu z konkretnie wyznaczonymi działaniami i celami. Otrzymane środki pieniężne nie są własnością podmiotu. Firma, która otrzymuje dotację jest jedynie podmiotem administrującym daną kwotą. Jeśli nie wykorzysta wszystkich środków na wyznaczone we wniosku o dotację działania, będzie zobowiązana zwrócić ich nadwyżkę. Przedmiotowe dofinansowanie wypłaca Polski Instytut S., co wynika m. in. z § 3 umowy, zgodnie z którym: "Udzieloną dotację, o której mowa w § 2 ust. 1 umowy. Instytut przekazywać będzie w ratach, uwzględniając harmonogram realizacji przedsięwzięcia na rachunek bankowy Beneficjenta". W związku z powyższym Skarżąca zadała pytanie: Czy otrzymana dotacja stanowi przychód wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f.")? Zdaniem Skarżącej otrzymana dotacja stanowi przychód wolny od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 u.p.d.o.f. Uzasadniając swoje stanowisko Skarżąca stwierdziła, że dotacja z PISF, którą otrzymała jest dotacją w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 ze zm., dalej także jako: "u.f.p.") otrzymaną z budżetu państwa. Dotacja ta stanowi bowiem środki budżetu państwa, do których stosuje się przepisy ustawy o finansach publicznych, a poprzez ich alokację w odpowiednich % programach operacyjnych, poprzez które realizuje swoje ustawowe zadania oraz notyfikację, stanowi jak najbardziej pomoc budżetu państwa dla rozwoju kultury. Tym samym, na podstawie art 21 ust. 1 pkt 129 u.p.d.o.f. dotacja ta jest wolna od podatku dochodowego. Jednocześnie, w ocenie Skarżącej, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 tej ustawy, wszelkie wydatki sfinansowane środków pochodzących z tej dotacji nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów. Minister Finansów w interpretacji z dnia 26 listopada 2015 r. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał, że Instytut uzyskuje środki na funkcjonowanie z różnych źródeł, w tym otrzymuje dotacje podmiotowe, z budżetu państwa, które w myśl art. 131 ustawy o finansach publicznych obejmują środki dla podmiotu wskazanego w odrębnej ustawie wyłącznie na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie określonym w odrębnej ustawie. Oznacza to, że dotacje podmiotowe, które stanowią przychody Polskiego Instytutu S. są przeznaczone na dofinansowanie działalności bieżącej ustawowo wskazanego podmiotu -Instytutu. Minister Finansów nadmienił, że w myśl art. 18 ust. 3 ustawy o kinematografii, koszty działalności Instytutu pokrywane są z przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4 (dotacja podmiotowa z budżetu państwa, darowizny, spadki i zapisy i przychody z majątku Instytutu). Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy o kinematografii, z wnioskiem o dofinansowanie przedsięwzięcia z zakresu przygotowania projektów filmowych, produkcji filmów, dystrybucji filmów i rozpowszechniania filmów, promocji polskiej twórczości filmowej i upowszechniania kultury filmowej, zwanego dalej "dofinansowaniem przedsięwzięcia", może wystąpić każdy podmiot prowadzący działalność w zakresie kinematografii, zarówno polski, jak i z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz strukturę własności, z zastrzeżeniem ust. 2. Dofinansowanie przedsięwzięcia odbywa się w formie dotacji, a w odniesieniu do przedsięwzięć z zakresu przygotowania projektów filmowych i produkcji filmów również w formie udzielenia pożyczki lub poręczenia. Instytut udziela dofinansowania przedsięwzięcia w drodze umowy cywilnoprawnej, którą w imieniu Instytutu zawiera Dyrektor, po zasięgnięciu opinii ekspertów. Podmiot otrzymujący dofinansowanie przedsięwzięcia jest zobowiązany, w przypadku osiągnięcia zysku z przedsięwzięcia, do zwrotu dofinansowania przedsięwzięcia na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych (art. 23 ust. 1, 3 i 5 ww. ustawy o kinematografii). Z kolei w myśl art. 23 ust. 6 tej ustawy Minister określi, w drodze rozporządzenia: 1. szczegółowe warunki i tryb udzielania dofinansowania przedsięwzięcia, a także istotne elementy wniosku o udzielenie dofinansowania przedsięwzięcia, 2. istotne elementy umów cywilnoprawnych, o których mowa w ust. 3 - uwzględniając konieczność realizacji celów, określonych w art. 3 ust. 1, efektywnego i skutecznego wykorzystania dofinansowania przedsięwzięcia oraz zapewnienia przejrzystości jego udzielania. Na podstawie ww. delegacji ustawowej, Minister Kultury wydał rozporządzenie z dnia 27 października 2005 r. Jak wynika z § 1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia, określa ono szczegółowe warunki i tryb udzielania przez Polski Instytut S., zwany dalej "Instytutem", dofinansowania przedsięwzięć z zakresu promocji polskiej twórczości filmowej. Minister Finansów wskazał również na treść statutu Instytutu, nadanego zarządzeniem Ministra Kultury z dnia 2 września 2005 r. Zgodnie z § 1 zarządzenia, na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o kinematografii, Polskiemu Instytutowi sztuki Filmowej, nadaje się statut stanowiący załącznik do zarządzenia. Natomiast w § 20 ust. 3 Statutu Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej wskazano, że Instytut nie może wykorzystywać, na zadania własne środków przyznanych na dofinansowanie przedsięwzięć z zakresu kinematografii. Skoro dotacje podmiotowe stanowią dofinansowanie bieżącej działalności, a Instytut nie może, zgodnie ze statutem, wykorzystywać na zadania własne środków przyznanych na dofinansowanie przedsięwzięć z zakresu kinematografii, to na dofinansowanie tych przedsięwzięć nie może przeznaczyć środków pochodzących z dotacji podmiotowej. Minister Finansów wyjaśnił, że co prawda z treści art. 18 ust. 2 ustawy o kinematografii wynika, że Instytut może otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa wyłącznie na realizację zadań inwestycyjnych jednakże dotacji otrzymanej przez Skarżącą nie sposób uznać za zadanie inwestycyjne. Ponadto, organ podatkowy wskazał, że jak wynika z art. 20 ustawy o kinematografii, podstawą gospodarki finansowej Instytutu jest roczny plan finansowy. Instytut prowadzi samodzielną gospodarkę finansową pokrywając z własnych środków i uzyskiwanych wpływów wydatki na finansowanie zadań określonych w ustawie o kinematografii oraz w statucie. Oznacza to, że środki przeznaczone na dofinansowanie budżetu przedsięwzięcia w ramach programu międzynarodowej promocji polskiej kinematografii w liniach lotniczych niekoniecznie pochodzą z budżetu państwa. Natomiast sam fakt, że Polski Instytut S., będący państwową osobą prawną jest instytucją o której mowa w cyt. wyżej art. 9 pkt 14 ustawy o finansach publicznych, nie uzasadnia twierdzenia Skarżącej, że otrzymane środki finansowe pochodzą z budżetu państwa. Błędne jest bowiem uznanie, że otrzymane przez Polski Instytut S. dotacje podmiotowe z budżetu państwa stanowiące przychód tego Instytutu należy utożsamiać z faktem otrzymania przez Skarżącą dotacji z budżetu państwa. Mając powyższe na uwadze, w ocenie organu podatkowego, otrzymane przez Skarżącą dofinansowanie z Polskiego Instytutu S., nie stanowi dotacji w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymanej z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, co jest warunkiem koniecznym do zwolnienia tego dofinansowanie z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 u.p.d.o.f. Z tego względu otrzymane dofinansowanie nie podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 u.p.d.o.f. Po wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa Skarżąca pismem z dnia 11 lutego 2016 r. wniosła skargę na powyższą interpretację wnosząc o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 21 ust.1 pkt 129 u.p.d.o.f. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podtrzymała dotychczasową argumentację twierdząc, że PISF jest państwową osobą prawną, która zgodnie z art. 9 ustawy o finansach publicznych należy do sektora finansów publicznych. Plany finansowe Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej ustalane są na podstawie art. 34 ustawy budżetowej. Tym samym środki, którymi dysponuje PISF są środkami budżetu państwa. W ocenie Skarżącej dotacja z PISF, którą otrzymała jest dotacją w rozumieniu ustawy przepisów o finansach publicznych otrzymaną z budżetu państwa. Dotacja ta stanowi bowiem środki budżetu państwa, do których stosuje się przepisy ustawy o finansach publicznych, a poprzez ich alokację w odpowiednich programach operacyjnych, poprzez które realizuje swoje ustawowe zadania oraz notyfikację, stanowi pomoc budżetu państwa dla rozwoju kultury. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy otrzymane przez Skarżącą dofinansowanie z Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej korzysta ze zwolnienia podatkowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 u.p.d.o.f. Zdaniem Skarżącej dofinansowanie to jest dotacją i jako takie jest wolne od podatku. Minister Finansów stwierdził zaś, że przedmiotowe dofinansowanie nie stanowi dotacji w rozumieniu przepisów u.f.p., a zatem nie spełnia dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 129 u.p.d.o.f. i nie podlega zwolnieniu z opodatkowania. W ocenie Sądu w sporze tym rację należało przyznać Ministrowi Finansów. Przepis art. 21 ust.1 pkt 129 u.p.d.o.f. stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Zwolnieniu podatkowemu podlegają więc środki, które: - są dotacją w rozumieniu przepisów o finansach publicznych oraz - zostały otrzymane, jako taka dotacja, z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. W świetle powyższego nie może budzić wątpliwości, że zwolnieniu podlegają wyłącznie otrzymane przez podatnika dotacje, nie zaś środki finansowe o innym charakterze. Według art. 126 u.f.p. dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. W literaturze dotację określa się najczęściej (w odniesieniu do dotacji z budżetu państwa) jako rodzaj wydatku budżetowego określany jednostronnie, przez podmiot dotujący w imieniu państwa, na rzecz podmiotu dotowanego, udzielanego w celu uzupełnienia brakujących środków na finansowanie działalności mającej znaczenie dla interesu ogólnego, uwarunkowanego, w ściśle określonej wysokości, nieodpłatnego i bezzwrotnego. Dotacja powinna mieć charakter wyjątkowy i przejściowy, ograniczony czasowo do poprawy sytuacji finansowej lub realizacji finansowanego zadania. Dotacje stanowią najszerzej spotykaną formę pomocy publicznej (tak: Ludmiła Lipiec-Warzecha, Komentarz do art. 126 u.f.p., Lex). Dotacje z budżetu państwa obejmują dotacje celowe, podmiotowe i przedmiotowe. Podstawę prawną udzielania dotacji podmiotowych określa art. 131 u.f.p. Stanowi on, że dotacje podmiotowe obejmują środki dla podmiotu wskazanego w odrębnej ustawie lub w umowie międzynarodowej, wyłącznie na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie określonym w odrębnej ustawie lub umowie międzynarodowej. Jedną z takich ustaw przewidujących udzielanie dotacji podmiotowych jest ustawa o kinematografii. Wskazuje ona mianowicie jako beneficjenta takiej dotacji Polski Instytut S., stanowiąc w art. 18 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy, iż przychodami Instytutu są dotacje podmiotowe z budżetu państwa, przekazywane przez ministra ze środków ujętych w części budżetowej, której jest dysponentem. Dotacje te są jednym (choć nie jedynym) ze źródeł finansowania Instytutu, przy czym - jak trafnie zauważył Minister Finansów - środki z nich pochodzące mogą być przeznaczone wyłącznie na dofinansowanie jego bieżącej działalności. Za takim stanowiskiem przemawia również treść art. 18 ust. 3 ustawy o kinematografii, zgodnie z którym koszty działalności Instytutu pokrywane są z przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4. Uzasadnieniem dla takiego stanu rzeczy jest przede wszystkim szczególny charakter prawny dotacji podmiotowej. Dofinansowanie bieżącej działalności określonego podmiotu, jako odstępstwo od równego dostępu do środków publicznych, godzi bowiem w istotę konkurencyjności, stanowiąc nie zawsze uzasadnione uprzywilejowanie jednych podmiotów kosztem innych, a niekiedy przybierając nawet formę finansowania jednostki trwale deficytowej (zob. Ludmiła Lipiec-Warzecha, Komentarz do art. 131 u.f.p., Lex). W związku z powyższym należy zgodzić się z Ministrem Finansów, iż będące przychodem Polskiego Instytutu S. dotacje podmiotowe są przeznaczone na dofinansowanie działalności bieżącej tegoż Instytutu, nie zaś podmiotów gospodarczych, które na podstawie art. 22 ustawy o kinematografii występują z wnioskiem o dofinansowanie realizowanych przez nie przedsięwzięć. Wniosek ten inicjuje postępowanie mające na celu zbadanie jego zasadności. Postępowanie to może zakończyć się zawarciem umowy cywilnej o dofinansowanie (jeżeli istnieją przesłanki pozytywne dofinansowania i brak przesłanek negatywnych), albo odmową dofinansowania. W tym pierwszym przypadku dofinansowanie przedsięwzięcia odbywa się w formie dotacji, o czym stanowi art. 23 ustawy o kinematografii. Dotacji tej nie można jednak – jak chciałaby tego Skarżąca - utożsamiać z dotacją w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. Po pierwsze podstawą jej udzielenia jest umowa cywilnoprawna, zaś Skarżąca nie jest podmiotem, który mógłby uzyskać dotację - nie wykonuje bowiem zadań publicznych. Po drugie środki wypłacane na ten cel nie pochodzą bezpośrednio z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Jak bowiem trafnie zauważył Minister Finansów Instytut prowadzi samodzielną gospodarkę finansową pokrywając z własnych środków i uzyskiwanych wpływów wydatki na finansowanie zadań określonych w ustawie o kinematografii oraz w statucie. Nie można więc twierdzić, że środki, którymi dysponuje Instytut są środkami budżetu państwa. Konkluzji tej nie zmienia fakt, iż Instytut jest państwową osobą prawną należącą do sektora finansów publicznych. Z tych względów należy zgodzić się z Ministrem Finansów, iż otrzymane przez Skarżącą dofinansowanie z Polskiego Instytutu S. nie jest dotacją w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymaną z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. W efekcie nie korzysta ono ze zwolnienia podatkowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 u.p.d.o.f. Za chybiony zatem należało uznać postawiony w skardze zarzut naruszenia tego przepisu. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skargę Skarżącej oddalił.