III SA/Wa 883/10
WyrokWSA w Warszawie2011-02-28
Skład orzekający: Ewa Radziszewska-Krupa, Dariusz Kurkiewicz, Anna Wesołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy powinien odmówić wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej, gdy wniosek o wstrzymanie został złożony przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Organ podatkowy powinien odmówić wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, jeśli wniosek o wstrzymanie został złożony przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, ponieważ jedna z przesłanek zastosowania art. 239f § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (wniesienie skargi do sądu) nie została spełniona.Stan faktyczny
Skarżący, członek zarządu spółki, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej orzekającej o jego solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku VAT. Organ pierwszej instancji odmówił wstrzymania, wskazując na brak zabezpieczenia. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżący wniósł skargę do WSA, podnosząc argumenty dotyczące swojej winy w braku zgłoszenia wniosku o upadłość spółki. WSA uchylił zaskarżone postanowienie.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji i stwierdził, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant st. sekr. sąd. Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2011 r. sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za styczeń i kwiecień 2005 r. 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...], 2) stwierdza, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] orzekającą o solidarnej odpowiedzialności Pana J. L. (dalej – Skarżącego) jako członka zarządu "I." spółka z o.o. z siedzibą w W. za zaległości podatkowe tej Spółki w podatku od towarów i usług za styczeń i kwiecień 2005r. w łącznej kwocie 1.127,00 zł, odsetki za zwłokę od tych zaległości w kwocie 576,00 zł oraz koszty egzekucyjne w kwocie 2,95 zł.
Pismem z dnia 5 października 2009 r. Skarżący wystąpił do organu podatkowego pierwszej instancji o zawieszenie (wstrzymanie) działań egzekucyjnych wobec niego do czasu rozstrzygnięcia skargi w przedmiotowej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. po rozpatrzeniu powyższego wniosku postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. Nr [...], wydanym na podstawie art. 239f ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej "O.p."), odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2009 r. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ podatkowy podniósł, że Skarżący nie wskazał jakiejkolwiek formy zabezpieczenia określonej w art. 33d § 2 O.p.
Skarżący w dniu 2 listopada 2009r. wniósł zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji nie wskazując jednak zarzutów w stosunku do zaskarżonego rozstrzygnięcia, informując natomiast o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego oraz o trudnej sytuacji finansowej i że jedynym zabezpieczeniem wykonania decyzji mógłby być prawomocny wyrok zasądzający zaległe wynagrodzenia w kwocie 480.000,00 zł wraz z odsetkami.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem [...] stycznia 2010 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, iż także prawomocny wyrok zasądzający zapłatę należnego wynagrodzenia nie stanowi zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 33d § 2 O.p.
Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżając je w całości i wnosząc o uchylenie Jego odpowiedzialności za zobowiązania "I." sp. z o.o. z siedzibą w W..
W uzasadnieniu skargi podnosi, że zgodnie z art. 116 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności, gdy wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono do sądu wniosek o ogłoszenie upadłości lub niezgłoszenie tego wniosku nastąpiło bez jego winy. Skarżący uważa, że w niniejszej sprawie zaistniały obie te okoliczności jednocześnie.
Skarżący wskazał, że w dniu 25 stycznia 2002 r. podpisano kontrakt na dostawę urządzeń teleinformatycznych i otrzymano zamówienia na dostawy w następnych latach. Kupujący wpłacił zaliczkę i nic nie wskazywało, że firmie grożą kłopoty finansowe. Brak zapłaty za dostarczone w dnu 12 marca 2002r. urządzenie zmienił sytuację finansową Spółki. Pozwy o zapłatę za dostawę składane do Sądu Okręgowego w W. nie były rozpatrywane, bowiem Spółka nie była w stanie uiścić stosownej opłaty, a zwolnienia z tej opłaty Sąd nie udzielił. Dopiero ponowny pozew o zapłatę złożony w październiku 2005r., uzyskał zwolnienie od opłaty. Strona ocenia, że dołożyła wszelkich starań mających na celu odzyskanie przez spółkę należnych pieniędzy, aby zaspokoić roszczenia wierzycieli i spłacić zobowiązania podatkowe. Wskazał, że gdy sąd oddalił pozew o zapłatę, to w dniu 30 lipca 2002 r. złożyła pierwszy wniosek o upadłość Spółki. Brak zapłaty za dostarczone urządzenie spowodował, że Spółka nagle w okresie od 12 marca 2002r. do 31 marca 2002 r., stała się bankrutem z długami i wierzytelnościami. Ponadto Skarżący wskazuje, że działania drugiego członka zarządu i jednocześnie udziałowca tej Spółki doprowadziły do jej wyprowadzenia z Warszawy do Cieszyna i w konsekwencji do zaprzestania działalności. Zarzuty dotyczą także nie dokonania zmiany danych dotyczących Spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym, pomimo postawienia podmiotu w stan likwidacji oraz nie podejmowania działań w celu wyegzekwowania należnej zapłaty. Ponadto Strona stwierdza, że jest największym wierzycielem Spółki z tytułu niewypłaconego wynagrodzenia i jednocześnie poszkodowanym, bowiem do listopada 2008 r. figurowała w Krajowym Rejestrze Sądowym jako Prezes Zarządu Spółki, co pozbawiało Ją możliwości podjęcia pracy (brak świadectwa pracy i wyrejestrowania z ZUS).
Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga jest zasadna, jednak z przyczyn innych niż w niej wskazano.
Zgodnie z art. 239f § 1 pkt 1 O.p., organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego; na wniosek - po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33d § 2 - do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania.
Zatem jedną z przesłanek zastosowania powyższego przepisu jest okoliczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie, w chwili złożenia wniosku przez Skarżącego o wstrzymanie decyzji ostatecznej orzekającej Jego odpowiedzialność jako członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług, nie została wniesiona skarga na tą decyzję do sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 165a § 1 O.p., gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
W niniejszej sprawie, wobec braku wniesienia skargi do sądu administracyjnego, postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej na podstawie art. 239f § 1 pkt 1 O.p. nie mogło być wszczęte i organ winien odmówić jego wszczęcia na mocy cytowanego wyżej przepisu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło