III SA/Wa 892/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Gurba, Sędziowie asesor WSA Piotr Dębkowski (sprawozdawca), sędzia WSA Tomasz Sałek, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Decyzją z [...] lutego 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: DIAS), na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej "Op") utrzymał w mocy decyzję z Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. (dalej: DUKS) [...] października 2016 r. określającą L. sp. z o.o. z/s w W. (dalej: Skarżąca) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kwiecień 2012 r. Pismem z 15 września 2017 r. L. złożyła wniosek o wznowienie postepowania zakończonego decyzją DIAS z [...] lutego 2017 r. W piśmie tym Skarżąca, na podstawie art. 246 § 1 Op, zawarła także wniosek o w wstrzymanie wykonania wspomnianej decyzji podnosząc, że okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Postanowieniem z [...] października 2017 r., na podstawie art. 243 § 1 i 2 Op, DIAS wznowił postępowanie zakończone wspomnianą decyzją ostateczną. Postanowieniem z [...] października 2017 r., na podstawie art. 216 oraz art. 201 § 1 pkt 2 Op, DIAS zawiesił postępowanie wznowieniowe wskazując, że od decyzji z [...] lutego 2017 r. L. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a zatem ewentualne podstawy wznowieniowe będą stanowiły jeden z elementów oceny Sądu kontrolującego legalność wspomnianej decyzji. Postanowieniem z [...] października 2017 r., na podstawie art. 246 § 1 Op, DIAS odmówił wstrzymania wykonania decyzji z [...] lutego2017 r. W uzasadnieniu DIAS nie stwierdził prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. DIAS podkreślił, że na obecnym etapie postępowania równie prawdopodobnym jest to, że decyzja z [...] lutego 2017 r. nie zostanie uchylona. W piśmie z 24 października 2017 r. L. złożyła zażalenie na postanowienie z [...] października 2017 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego. W ramach złożonego środka odwoławczego, na podstawie art. 237 w zw. z art. 239 Op, Skarżąca zaskarżyła również postanowienie z [...] października 2017 r. odmawiające wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej. Postanowieniem z [...] stycznia 2018 r., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Op, DIAS utrzymał w mocy postanowienie wydane w pierwszej instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego. Postanowieniem z [...] stycznia2018 r., na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 239 w zw. z art. 246 § 2 Op, DIAS stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej. Na powyższe postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia L. , działająca za pośrednictwem pełnomocnika – radcy prawnego, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie wspomnianego postanowienia w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła DIAS naruszenie art. 237 w zw. z art. 239 Op, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że postanowienie na które nie służy zażalenie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji i nie ma takiej możliwości w ramach zażalenia na postanowienia, na które służy zażalenie, podczas gdy odpowiednie zastosowanie do zażaleń art. 237 Op na podstawie art. 239 Op nakazuje przyjąć, że postanowienia, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć również w zażaleniu na postanowienie, na które służy zażalenie, a w szczególności w zażaleniu na postanowienie o zawieszeniu postępowania, a w konsekwencji ich błędne niezastosowanie, które to naruszenie miało istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Wspomniany środek prawny został rozpoznany na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do brzemienia art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302, dalej "Ppsa"), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przedmiot kontroli Sądu stanowi postanowienie DIAS z [...] stycznia2018 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej, po skutecznym wznowieniu postępowania zakończonego tą decyzją. W sprawie nie jest sporne, że Skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną DIAS z [...] lutego 2017 r. Nie budzi również wątpliwości, że DIAS nie stwierdził niedopuszczalności wznowienia postępowania, gdyż wydał postanowienie o wznowieniu postępowania stosownie do art. 243 § 1 Op. Kwestię wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej w toku postępowania wznowieniowego normuje art. 246 § 1 i 2 Op. Zgodnie z jego treścią, organ podatkowy właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postepowania (art. 246 § 1 Op). Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba, że postanowienie zostało wydane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej, naczelnika urzędu celno-skarbowego lub samorządowe kolegium odwoławcze (art. 246 § 2 Op). Zgodnie z art. 244 § 1 Op, organem właściwym w sprawach wymienionych w art. 243 (w sprawach wznowieniowych, przyp. Sądu) jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. W sprawie wznowienia postepowania dot. określenia L. zobowiązania w podatku od towarów i usług za kwiecień 2012 r. organem właściwym, w rozumieniu art. 244 § 1 Op, był DIAS. Ów organ, decyzją z [...] lutego2017 r., utrzymał bowiem w mocy orzeczenie DUKS z [...] października 2016 r. Skoro DIAS był organem właściwym w sprawie wznowieniowej, to był również organem właściwym w sprawie wpadkowej wstrzymania wykonania, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej z [...] lutego2017 r. DIAS, w ramach przysługującej mu kompetencji, wydał zatem postanowienie z [...] października 2017 r. odmawiające Skarżącej wstrzymania wykonania wspomnianej decyzji. Zgodnie natomiast z art. 246 § 2, skoro postanowienie wydał DIAS, to Skarżącej nie przysługiwało zażalenie na to postanowienie. Zgodnie z art. 228 § 1 pkt 1 Op, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania. Zgodnie zaś z art. 239 Op, w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 16 dot. zażaleń odpowiednie zastosowanie do tych środków prawnych mają przepisy dot. odwołań. Z tych względów DIAS prawidłowo zastosował art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Op stwierdzając w formie postanowienia niedopuszczalność zażalenia na postanowienie wydane przez DIAS na podstawie art. 246 § 1 i 2 Op. Przechodząc do argumentacji skargi Sąd stwierdza, że jest ona chybiona. Skarżąca mylnie uznaje bowiem, że art. 239 Op pozwala na zastosowanie art. 237 Op w ten sposób, iż postanowienia, na które nie służy zażalenie, strona może skarżyć w ramach zażalenia na inne postanowienie. Przepis art. 239 Op odnosi się bowiem wyłącznie do kwestii nieuregulowanych w rozdziale 16, zaś kwestia skarżenia postanowień, na które nie służy zażalenie została w tym rozdziale uregulowana. Ustawodawca wskazuje wprost, że tego typu postanowienia strona może skarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 237 Op). Ustawa nie pozostawia zatem w tej kwestii żadnej przestrzeni interpretacyjnej, która mogłaby doprowadzić do wniosku, że postanowienia, na które nie służy zażalenie, strona może skarżyć także w ramach innych niż wymienione środków odwoławczych, wnoszonych od innych niż decyzje aktów administracyjnych. Na marginesie Sąd zauważa, że art. 239 Op odnosi się do odpowiedniego stosowania przepisów dot. odwołań, czyli przepisów z rozdziału 15 Op. Skarżąca natomiast stara się odpowiednio zastosować przepis dot. zażaleń, który podobnie jak art. 239 Op znajduje się w rozdziale 16 dot. zażaleń. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, ze DIAS słusznie przyjął, że Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie, na które ów środek prawny nie przysługuje. W konsekwencji DIAS prawidłowo stwierdził niedopuszczalność zażalenia w formie postanowienia wydanego na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 239 w zw. z art. 246 § 2 Op Z tych względów, działając na podstawie art. 151 Ppsa należało skargę oddalić.