III SA/Wa 893/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, , po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi W.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z 22 listopada 2012 r. Skarżący – W. S. reprezentowany przez J. S. pismem z dnia 9 maja 2013 r. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 893/12 o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, bowiem wyrok takiego rozstrzygnięcia nie zawiera. Z akt sprawy wynika, że w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 5 października 2012 r., odebranym przez pełnomocnika Skarżącego w dniu 10 października 2012 r., zawarte było pouczenie o treści art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.". Skarżący aż do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku nie zgłosił wniosku o przyznanie należnych kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Podkreślić w tym miejscu należy, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący mimo pouczenia Sądu, nie zgłosił wniosku o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Zgodnie z treścią przywołanego wyżej przepisu art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stosowny wniosek, aby był skuteczny, musi być złożony najpóźniej do chwili zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. W razie uwzględnienia skargi, w której nie zawarto żądania zwrotu kosztów sądowych i gdy takiego wniosku nie zgłoszono również w toku przewodu sądowego, Sąd nie może orzec o zwrocie tych kosztów na rzecz Skarżącego. Jedynie w sytuacji, kiedy Sąd orzeka na posiedzeniu niejawnym, a strona nie jest reprezentowana przez adwokata bądź radcę prawnego, ma obowiązek zamieszczenia rozstrzygnięcia o kosztach w orzeczeniu z urzędu, o czym stanowi art. 210 § 2 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku zapadłego w niniejszej sprawie, z powodu braku uzasadnionych podstaw, nie mógł zatem zostać uwzględniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2004 r., sygn. akt FSK 186/2004). W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.