III SA/Wa 893/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-11-18

Skład orzekający: Beata Sobocha

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego, który nie posiadał wyraźnego umocowania do cofnięcia skargi, obliguje sąd do umorzenia postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie sądowe, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Pełnomocnictwo ogólne dla radcy prawnego nie wyłącza umocowania do cofnięcia skargi, jeśli nie zostało to wyraźnie ograniczone.
Stan faktyczny
Skarżący Z. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok. Następnie pełnomocnik skarżącego cofnął przedmiotową skargę. Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne i umorzył postępowanie, zwracając jednocześnie skarżącemu uiszczony wpis sądowy.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącemu kwotę 1841 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 18 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Z. B. kwotę 1841 zł (słownie: jeden tysiąc osiemset czterdzieści jeden złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżący – Z. B., pismem z dnia 7 marca 2016 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok. Następnie pismem z dnia 7 listopada 2016 r. pełnomocnik Skarżącego cofnął przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie. Ponadto pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu – M. K. nie wyłączało cofnięcia skargi z zakresu umocowania (art. 39 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do treści art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje więc Sąd do umorzenia postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie. O zwrocie uiszczonego przez Skarżącego wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło