III SA/Wa 896/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za styczeń, luty, marzec, maj, czerwiec, listopad, grudzień 2007 r. oraz kwoty do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za okresy od kwietnia do października 2007 r. postanawia odrzucić skargę Pismem z 10 lutego 2014 r. Skarżący J. O. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Z akt sprawy wynika, że decyzję tę doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w trybie zastępczym (dwukrotne awizo) w dniu 7 stycznia 2014 r. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Skargę na powyższą decyzję Skarżący nadał na poczcie w dniu 10 lutego 2014 r. Pismami z 7 sierpnia i 2 października 2014 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do wskazania czy złożył wniosek reklamacyjny do Poczty Polskiej w celu wyjaśnienia kwestii błędnego doręczania adresowanych do niego przesyłek. Na wezwania te jednak nie odpowiedział. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Skargę należało odrzucić jako wniesioną po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie termin ten został przekroczony. Z akt tej sprawy bezspornie wynika, że w postępowaniu odwoławczym Skarżący był reprezentowany przez doradcę podatkowego M. Z. Stosowne pełnomocnictwo zostało dołączone do odwołania. W jego treści wskazano m. in. adres do doręczeń, który określono jako: "Kancelaria Doradztwa Podatkowego Z. Sp. z o.o., ul. S. [...] lok. [...], [...] W.". W czasie trwania postępowania powyższe pełnomocnictwo nie zostało przez Skarżącego odwołane. Nie uległ również zmianie adres do doręczeń. W rezultacie pisma w sprawie kierowano do wyznaczonego pełnomocnika na adres wskazany w pełnomocnictwie. W taki też sposób doręczono zaskarżoną decyzję. Jak wynika z akt sprawy do jej doręczenia pełnomocnikowi doszło w trybie zastępczym, określonym w art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: "O.p."). Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, o czym stanowi art. 150 § 1a O.p. Z kolei z § 2 art. 150 wynika, że zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak wynika z akt sprawy przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję awizowano po raz pierwszy 24 grudnia 2013 r. Na formularzu potwierdzenia odbioru odnotowano gdzie pozostawiono tę przesyłkę (UP Warszawa 66), doręczający uczynił też wzmiankę o pozostawieniu awiza w skrzynce pocztowej adresata. Drugiego awiza dokonano 3 stycznia 2014 r. Przesyłkę zwrócono do nadawcy 13 stycznia 2014 r. Oznacza to, że do skutecznego doręczenia zaskarżonej decyzji doszło 7 stycznia 2014 r., a zatem ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi przypadał na czwartek 6 lutego 2014 r. Tym samym składając skargę w dniu 10 lutego 2014 r. Skarżący uczynił to z uchybieniem wskazanego wyżej terminu. Jakkolwiek w skardze tej pełnomocnik powołał się na fakt błędnego doręczania przez Pocztę Polską adresowanych do niego przesyłek oraz zmianę adresu, niemniej okoliczności tych – mimo dwukrotnych wezwań – w żaden sposób nie uprawdopodobnił. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.